پایان نامه اهداف و ارزش های قصه گفتن -اثر قصه درمانی بر کاهش علائم پرخاشگری کودکان

داستان وقصه نقش بسیار مهمی در تکوین شخصیت کودک دارد. از طریق قصه ها و داستان های خوب کودک به بسیاری از ارزش های اخلاقی پی می برد . پایداری  شجاعت نوع دوستی  امیدواری  آزادگی  جوانمردی  طرفداری از حق و حقیقت و استقامت در مقابل زور و ستم ارزش های هستند که هسته ی مرکزی بسیاری از قصه ها و داستانها را تشکیل می دهند قصه ها ابزار بنیادین  “معنادی دهی ” و الگوی طبیعی تفکر محسوب می شوند که ما پیش از مدرسه از طریق افسانه ها داستان های کودکانه و تاریخچه ی خانوادگی خود آنها را فرا می گیریم.(تاج آبادی،رحیمی ، شعبانی1389).

قصه گویی فعالیتی است که از انسانها انسان می سازد و افراد به وسیله ی قصه هایی که می شنود شکل داده می شوند . قصه گویی شیوه ای شگفت انگیز  برای بالا بردن درک رفتارهای شفاهی و عملی است و در برگیرنده ی بازنمایی هایی از خود و جهان و شخصیت های مختلفی است که افراد با آنها تعامل برقرار می کند و به این ترتیب روابط آنها را با دیگران از پیش شکل می دهند ( دیماجیو [1]و همکاران 2003به نقل از شیبانی  یوسفی لویه  و دلاور 1385). استفاده از قصه ها و حکایت برای آموزش و شناساندن حقیقت  شیوه های درست زندگی کردن  اخلاقیات و روش های دست یابی به کمال و موفقیت  به اندازه ی تاریخ بشر قدمت دارد . اصطلاح قصه گویی این موضوع را ممکن است به ذهن برساند که قصه بخشی از ارتباط جدی محسوب نمی شود بلکه صرفا برای سر گرمی است در حالی که قصه ها به ما می گویند  در این جهان چگونه باشیم و این فرصت را می دهد تا دیدگاه خود را نسبت به واقعیت تغییر دهیم . به عبارت دیگر قصه ها بیانگر باورهای افراد درباره ی خودشان است ( برادلی ،  کروین، بورچینال ، امکادو  و گاریکا[2] 2001 ).

مطلب مشابه :  فروش فایل پایان نامه : پایان نامه نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران -فروش فایل -پایان نامه مقطع ارشد

دانلود متن کامل پایان نامه ارشد : بررسی اثر قصه درمانی بر کاهش علائم پرخاشگری کودکان دبستانی

 

قصه های  درباره انسانها  جانوران  موجودات خیالی  و اشیایی از قبیل ساعت  قطار  و انسان است . انسانها موجودات و اشیای خیالی در قصه های کودکان دارای شخصیت  باور  و فکر و احساس هستند . هنگامی که یک قصه گفته می شود موضوع شکل می گیرد  مسائل مختلف   آشکار می شود و شخصیت ها  و اشیای قصه با افکار  هیجانها و رفتار خاص پاسخ می دهند  هنگامی که یک کودک به قصه گوش می دهد ممکن است با یک شخصیت  و یا یک موضوع و یک حادثه در قصه همانند سازی کند  در نتیجه  همانند سازی  را به زندگی خود فرافکنی     می کند . علاقه ی  وی به افکار  و احساس ها  و رفتارهای شخصیت های قصه  به او اجازه می دهد تا  در تجارب شخصیت های قصه سهیم باشد  و باور  و افکارها و تجارب هیجانی  این شخصیت ها را بر خود فرافکنی کند  ودر نتیجه  می تواند به صورت فرافکنانه بر روی پریشانی های هیجانی خود  کار کند (فرگان [3]2002).

قصه گویی هنر گوش دادن را تقویت می کند وچنانچه قصه ای که برای کودکان نقل می شود ارزش شنیدن  داشته باشد  آنان مشتاق یادگیری کلیدهایی می شوند که نمادها را برای آنها می گشایند  و معنا می کنند . کودک کاملا با شخصیت ها ی  حوادث قصه همراه می شود و آنها را با دیگر موقعیت های زندگی روزمره خود همسان می پندارد  شنیدن قصه  امکان تصویر سازی را برای کودک فراهم می سازد . کودک با شنیدن قصه ها اعمال و شخصیت های آن  را خلق می کند  و این توانایی بر رشد اجتماعی و شناختی کودک تاثیری مثبت دارد.  ( کوک ، تایلور، سیلورمن[4]  2004).

مطلب مشابه :  پایان نامه رابطه بهره برداری از فرصت های فناوری با عملکرد مالی

قصه ها به کودکان فرصتی می دهد که خیالبافی هایشان  را بیان کنند  و موقعیت های متضاد را بررسی کنند و آنها را قادر می سازد به مسائل  و احساس های مهم بپردازند . کودکان  از راه تغییر و تبدیل قصه ها  و حکایت ها تشخیص می دهند  که تا چه  اندازه می توانند  تغییر کنند و درباره ی روایت های خود احساس  به دست  آورند و مسئولیت  قصه های خود  را بپذیرند . داستان سرایی  ابزاری حساس  برای فهم افکار  کودکان و شناسایی  گرایش های آنان و کمک به  آنها برای درک دقیق تر  جهان پیرامون خود است . قصه گویی به کودکان کمک می کند  وقایع چاره ناپذیر  را شناسایی  کنند .

برای مثال کودک بیماری که باید به بیمارستان  برود احساس بهتری پیدا می کند . قصه گویی همچنین به کودکان در فهم این نکته کمک     می کند که دیگران نیز تجربه هایی همانند  حوادث زندگی او دارند . مثلا  کودکانی  که در معرض سوء استفاده جنسی  قرار گرفته اند  هنگامی که می فهمند کودکان دیگر احساس  مشابهی با آنها  دارند  احساس بهتری  پیدا می کنند . کودکان  این موضوع را با خواندن قصه هایی می فهمند که  با شخصیت های آنها  تجارب  مشابهی داشته اند . بنابراین در قصه گویی کودکان از اینجا و اکنون رها می شوند  و فراتر از آنچه می بینند  و در دسترس است گام بر می دارند (پارکر  و اشر[5] 1993 ).

[1] – Dimmagio

[2] – Bradley,Corweyn,Burchinal,Mcadoo&Garica

[3] – Forgan

[4] – Cook,Taylor&Silverman

[5] – Parker&Asher