طراحی مرکز درمانی بارویکرد معماری سبز

فضاهای درمانی فضاهایی هستند که به تدریج از گذشته تا به امروز برای تداوم حیات و حفظ بقای انسان­ها در تاریخ زندگی بشر پدیدار گشته اند که همواره در طول تاریخ تکامل یافته و به شکل امروزین خود در خدمت بشر و از نیازهای جوامع انسانی هستند.

طبیعتاً توسعه دانش و علوم پزشکی با تکامل و پیشرفت فضاهای درمانی همگام بوده و در طول تاریخ این دو مقوله هرگز جدا از یکدیگر نبوده اند.

دانش پزشکی و موضوع درمان از پرسابقه ترین علوم بشری است که به علت پیوستگی و قرابت آن با  حیات انسانی و نیاز و تمایل انسان به بقا از پدیده هایی است که به طوری که قراین تاریخی از وجود سه مدرسه متفاوت برای درمان بیماران، در سال 9500 قبل از میلاد، در آتلانتیس حکایت می­کند.

(Malkin. J. 1992)

بررسی تاریخی، ریشه­های علم طب را در مذهب ها، سنت ها، اسطوره ها و آداب و رسوم جوامع گوناگون می یابد که طبیعتاً روش های درمانی در میان ملل مختلف متفاوت بوده است.

پزشکی به عنوان بخشی از نیاز انسان سابقه ای بس طولانی دارد مدارک تاریخی، تحولات مربوط به امر پزشکی در بابل 6000 سال قبل را نشان می دهد همچنین از نظر لغوی کاربرد کلمه “Hospital” به معنی بیمارستان به قرون وسطی بر می گردد.

پس از انقلاب صنعتی با رشد و توسعه شهرها و افزایش روزافزون جمعیت نیاز به بیمارستان ها بیش از پیش احساس شد. در این بازه کشف میکروب (در سالها قبل از کشف آنتی بیوتیک) و مسأله مسری بودن آن و کشف مساله از بین رفتن باسیلها در اثر تابش نور خورشید و هوای تمیز تأثیر بسزایی در نگرش طراحی فضاهای درمانی داشته است (میرزازاد، 1386).

بیمارستان­ها در قرن 19 مشکلات فراوانی داشتند. فلورانس نایتینگل در سال 1859 در این­باره می­نویسد که میزان مرگ و میر بیماران در بیمارستان اصلی شهر بسیار بیشتر از سایر مکانهاست چرا که در طراحی آن به عنوان هوا، نور و تهویه که نقش مهمی در بهبود بیماران دارند بی توجهی شده است. او پیشنهاداتی را در مورد طراحی بخشها ارائه دده است که شامل ارتفاع زیاد اتاقها، پنجره های بزرگ و سیستم تهویه مناسب می باشد. بیمارستانهای جدیدتر قرن 19، ساختمانهای ساده و بدون تزئیناتی بودند که خوب تهویه می شدند و بیماران می توانستند باغ بیمارستان را از پاویونها مشاهده کنند. در مقابل در اواخر این قرن رویکرد به سمت عملکردگرایی و تکنولوژیهای جدید تغییر کرد و کیفیات محیط که می توانست سطح درمان را ارتقاء بخشد مورد غفلت واقع شد. (لیتکوهی،1387،ص 124)

«در ابتدای قرن بیستم ،سلامت ،تناسب اندام و مراقبت از جسم و روان در میان دغدغه های اصلی جوامع پیشرفته قرار گرفت.از آن زمان تا به امروز بیمارستان ها در امکانات پیشرفته ،تخصصی و چند عملکردی فراوانی توسعه یافتند . در طول دهه 1960 و اوایل دهه 1970 ، زمانی که علم بر همه چیز تسلط یافته بود ،دیدگاه غالب این بود که ماشین بهداشت و درمان می تواند هر کاری انجام دهد و بیماران تنها در نقش یک شیئ بودند . نتیجه منطقی ریال توسعه مشهود ساختمان ها بود. اواخر دهه 80 میلادی ،تحولی عظیم در دیدگاه عمومی به سلامت و بهداشت رخ داد ؛ تمرکز دوباره بر بیمار به عنوان محور اصلی در طراحی فضاهای بهداشتی- درمانی .نارضایتی عمومی ناشی از تجربه های تلخ در بیمارستان های عظیم الجثه منجر به مطالبه فضاهایی با کیفیت های انسانی بالاتر گردید .بناهای درمانی در جهت پاسخگویی به نیازهای مختلف درمانی بشر رشد و پیشرفت روز افزونی داشته است .توسعه سریع دارویی و تکنولوژی در بخش سلامت از یک سو . تغییرات جمعیتی از سوی دیگر ،سبب شد بیمارستان های جامع که محصول دیدگاه تکنیکی صرف به موضوع سلامت بود ، با شبکه های جایگزین شود که تمام حوزه های مرتبط با سلامت را پوشش می دهد ؛ موسسات محلی کوچک که روز به روزبه سمت هر چه تخصصی تر شدن ارتقا می یابند .همراه با پیشرفت تکنولوژی در قرن بیستم ، علاوه بر جنبه های درمانی و جنبه های رفاهی ،به مسائلی از قبیل پایداری ،انرژی ،سایت ،منظر ،طبیعت و … توجه بیشتری شد .» (طالبیان، آتشی، نبی زاده،1392،ص9 )

 

دانلود پایان نامه  مرکز درمانی و حمایت از کودکان سرطانی بارویکرد معماری سبز