منابع مقاله درمورد جبران خسارت

تجزيه وتحليل تصادفات جادّه اي در ايران به خوبي نشان مي دهد که به طور کلّي در تصادفات جادّه اي ايران عامل انساني در 90 تا 95 درصد موارد به تنهايي يا به صورت مشترک با عوامل ديگر مسئوليت وقوع حادثه را بعهده داشته است.(تن زاده، ص 397)
گفتار دوّم: صور مختلف نواقص راه و خودرو و مصاديق آن:
1- صور مختلف نقص راه در تصادف:
نقص راه به صورت يکي از انواع زير نمايان ميگردد که همواره مي بايست مورد توجه مسئولين سازمانها به منظور رفع آن قرار گيرد و همچنين کارشناسان تصادفات نيز بايستي در حين رسيدگي به تصادفات بمنظور مشخص نمودن ميزان تاثير نقص موجود در راه در بروز تصادفات با انواع آن آشنايي داشته و در اظهار نظرات کارشناسي خود نقص راه را مد نظر قرار داده ودر صورت تشخيص موثر بودن نقص راه در بروز تصادف ، سازمان يا اشخاص ذيربط را مسئول در حادثه وجبران خسارت قرار دهد.نقص راه در يکي از صور ذيل قابل تشخيص مي باشد: 1-1: کندگي سطح راه :
اين کندگي بعضاٌ توسط ادارات ذيربط جهت عمليات عمراني راه ،آب وفاضلاب ،مخابرات،…انجام و بدون نصب علايم لازم و ايمن سازي رها گرديده و يا کندگي،ناشي از فرسودگي سطح آسفالت و يا نزولات آسماني مي باشدو مسئولين نگهداري راه در ترميم يا ايمن سازي آن بي توجهي نموده و اين کندگي ها باعث انحراف وسايل نقليه در محل وقوع حادثه ميگردد. 1-2: نصب و ايجاد کاهنده هاي سرعت غير استاندارد:
نصب و ايجاد کاهنده هاي سرعت مي بايست مطابق با استاندارد هاي تعيين شده باشد . بطوريکه ميزان ارتفاع ، جانمايي ، علايم مورد نياز آنها مشخص شده باشد. بنابر اين در صورتي که شرايط و نحوه ايجاد کاهنده هاي سرعت مطابق موارد تعيين شده نباشد و به همين دليل تصادف بوقوع پيوسته باشد، سازمان ذيربط به عنوان مقصر در تصادف و مسئول جبران خسارت تعيين خواهد شد.
1-3: اختلاف در شانه راه :
در راهها ميزان اختلاف شانه با سطح اصلي راه و خط عبور بايستي به نحوي باشد که به هنگام خروج وسيله نقليه از سطح راه و ورود به آن شانه يا برگشت مجدد باعث انحراف يا واژگوني وسيله نقليه نشود. { به طور معمول حداکثر ميزان اختلاف شانه راه در سطح 5سانتي متر در نظر گرفته مي شود}
1-4: عدم ايمن سازي به هنگام عمليات اجرايي در سطح راهها:
نقص راه يا عدم ايمن سازي آن از سوي سازمان يا شرکت سازنده به عنوان قصور سازمان يا شرکت ذيربط در علت تامه تصادف لحاظ خواهد شد. موارد ايمن سازي در اين بخش عبارتند از:
1-1-4) محکم کردن علائم به طور مناسب در جاي خود:
براي محکم کردن و محافظت علايم و تجهيزات، به طوري که در اثر ترافيک عبوري و ساير عوامل موجود از جاي خود حرکت نکرده وثابت بمانند ، بايد ازکيسه هاي نازك حاوي ماسه يا ديگر مصالح ريز دانه که فاقد خاك رس يا ساير دانه هاي چسبنده هستند ، استفاده نمود.
2-1-4) قابل ديد بودن علايم : کليه علايم بايد در شب هنگام يا در مواقعي که محدوديت ديد وجود دارد، داراي منبع روشن کننده يا مواد منعکس کننده مناسب باشد. 3-1-4) علايم اضافي:در راههاي با جدا کننده وسط ، بايد علايم در دو سمت راه به کار روند ، نبايد به صورت پيچيده، نصب و کارگذاري شوند و يا در زماني بيش از زمان مورد نياز استفاده گردند.
4-1-4) تميز کردن: گل ولاي و ديگر مواد زائد نبايد در محل اجراي عمليات انباشته شوند.
5-1-4) ارتفاع نصب علايم:لبه پاييني علايم بايد 150 سانتي متر بالاتر از لبه سواره رو قرار گيرد.
6-1-4) نحوه قرار گرفتن علائم: نحوه قرار گرفتن علائم در راههاي با جدا کننده وسط
(آزادراههاو بزرگراهها)، علايم بايد در سمت راست جاده (سمت حرکت) به صورتي قرار داده شوند که نزديک ترين لبه آن از کناره آسفالت 120 سانتيمتر فاصله داشته باشد و در جايي که شانه راه آسفالت شده دارد، اين فاصله از کنارشانه، 75 سانتيمتر باشد. در اين راهها براي تاکيد بيشتر، بايد علايم در سمت چپ ( رفيوژ مياني ) نيز تکرار گردند.
1-5: حفاظ غير استاندارد:
حفاظ منصوبه در حاشيه راه ضمن آنکه بايستي با فاصله مناسب از شانه راه نصب گردد مقاومت و ميزان استحکام و نگه دارندگي آن نيز بايد متناسب با نوع وسايل نقليه سنگين مجاز عبوري در محور باشد.
1-6: کمبود علايم هشدار دهنده در نقاط پر حادثه: در صورتيکه حسب اعلام پليس نقطه يا مقطعي به عنوان نقاط پر حادثه تعيين و اعلام گرديده باشد سازمان ذيربط موظف است در اسرع وقت اصلاح آن را در دستور کار قرار داده و تا رفع و اصلاح نسبت به نصب علايم هشدار دهنده ((اعلام خطر،نقطه حادثه خيز است، تعيين محدوديت سرعت ، نصب چراغ چشمک زن)) اقدام نمايد.در صورت قصور مراتب در علت تامه تصادف لحاظ خواهد شد.
1-7: عدم اصلاح نقاط پر حادثه:
در صورتيکه سازمان مسئول اقدام به نصب علايم هشدار دهنده مطابق بند بالا در نقطه پر حادثه نموده اما باز هم حوادث رانندگي به وقوع پيوسته باشد پليس راه يا راهور محل موظف است با انجام مکاتبات نس بت به پيگيري موضوع جهت رفع نقص اقدام نمايد.چنانچه با وجود مکاتبه وپيگيري سازمان يا اداره مربوطه اقدام موثري در اين خصوص ننمايد کارشناس تصادفات موظف است با استناد به سوابق مکاتبات انجام شده قصور آن سازمان را در علت تامه تصادف لحاظ نمايد. 1-8: قيراندود بودن سطح راه:
عدم توجه به کيفيت واستاندارد بودن مصالح مورد استفاده در آسفالت باعث مي شود اجزاي مربوطه نگهداري لازم را نداشته باشند و سطح راه در تابستان و زمستان لغزندگي بيش از حد براي وسايل نقليه ايجاد نمايد. دراين صورت افسر کارشناسي موظف است قصور سازمان مربوطه در علت تامه تصادف را لحاظ نمايد. 1-9: نبود يا نقص روشنايي در معبر:
در سر بالايي هاي تند، نقاطي که اکثر مواقع مه آلود مي باشد و داخل تونل ها عدم وجود روشنايي باعث عدم شناخت و ديد کافي براي رانندگان ميشود و ساير مواردي که پليس از قبل ضرورت تامين روشنايي معابر مذکور را به اداره ذيربط اعلام تا نسبت به انجام آن اقدام نمايند در صورت قصور و بوجود آمدن حادثه ناشي از عدم وجود روشنايي مناسب در علت تامه تصادف بايد لحاظ شود. 2- صور مختلف نقص وسيله نقليه در تصادف:
نقص وسيله نقليه به صورت يکي از انواع زير نمايان ميگردد که همواره ميبايست مورد توجه سازندگان و تعميرکاران وسايل نقليه و يا توليد کنندگان و فروشندگان قطعات وسايل نقليه به منظور رفع آن قرارگيرد و همچنين کارشناسان تصادفات نيز در حين رسيدگي به تصادفات بمنظور مشخص نمودن ميزان تاثير نقص فني وسيله نقليه و موثر در بروز تصادفات با انواع آن آشنايي داشته و در اظهار نظرات کارشناسي خود نقص وسيله نقليه را مد نظر قرار داده ودر صورت تشخيص موثر بودن نقص وسيله نقليه در بروز تصادف ، سازمان ، شرکت ،اداره ،کارخانه يا اشخاص ذيربط را مسئول در حادثه وجبران خسارت مورد لحاظ قرار دهد. نقص وسيله نقليه شامل موارد زير مي باشد:
2-1: نقص در سيستم ترمز:
در صورتي که سيستم ترمز نصب شده توسط کارخانه سازنده بر روي وسيله نقليه از نوع سيستم ترمز ضد قفل نبوده و يا اينکه سيستم ترمز داراي استانداردهاي لازم نبوده و به همين دليل تصادف رخ دهد در علت تامه تصادف بايد کارخانه سازنده يا شرکت وارد کننده به عنوان مقصر تعيين گردد. 2-2: نقص در سيستم چرخها:
شامل رينگ چرخها ، توپي ، پيچهاي چرخ ، ژامبون چرخ ، مي باشد که چنانچه مشخص گردد استحکام و نگهداري لازم را از ابتدا دارا نبوده اند ، در علت تامه تصادف بايد شرکت سازنده يا وارد کننده به عنوان مقصر تعيين گردد.
2-3: نقص در لاستيک:
در صورت سپري نشدن زمان گارانتي، عمر مفيد و قانوني آن چنانچه بطور ناگهاني بترکد يا دو پوست شود و موجب تصادف يا واژگوني وسيله نقليه گردد در علت تامه تصادف بايد شرکت سازنده يا وارد کننده به عنوان مقصر حادثه و مسئول در جبران خسارت تعيين شود.
2-4: نقص در سيستم انتقال نيرو:
شامل قفل شدن ناگهاني گيربکس يا ديفرانسيل در حين حرکت، بريدن پولس ها، چهار شاخه گاردان، ميل گاردان، در صورت سپري نشدن زمان گارانتي، عمر مفيد و قانوني آن و در صورتي که موجب تصادف يا واژگوني وسيله نقليه گردد در علت تامه تصادف بايد شرکت سازنده يا وارد کننده به عنوان مقصر حادثه و مسئول در جبران خسارت تعيين شود.
2-5: نقص سيستم ايمني داخل خودرو:
با توجه به الزام نصب سيستم ايمني کيسه هوا در داخل خودرو از تاريخ 1/1/90 و يا در صورت عدم کارايي آن و يا وجود زائده در داخل خودرو ، بر روي و يا جلو داشبورد که وسيله نقليه را غير ايمن نموده باشد و همچنين کمربند ايمني غير استاندارد که به هنگام وقوع حادثه شدت صدمه را براي راننده يا سرنشين ايجاد نمايد، در علت تامه تصادف بايد شرکت سازنده يا وارد کننده به عنوان مقصر حادثه و مسئول در جبران خسارت تعيين شود.
مبحث دوّم:
قواعد حاکم بر تعيين سبب مسئول در تصادفات رانندگي و مسئوليّت سازمانها در آن. طرح بحث:]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *