منبع تحقیق با موضوع میزان افسردگی

28/7 می باشد. که نشان می دهد با افزایش سن بیمار میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار کاهش می یابد. بیشترین میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل 40-25 ساله به میزان 42/10 و کمترین میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل در گروه سنی 8-1 ساله به میزان 50/7 می باشد. بیشترین میزان مشکلات ناشی از درمان 8-1 ساله به میزان 50/45 و کمترین میزان مشکلات ناشی از درمان در گروه سنی 40-25 ساله به میزان 21/38 می باشد. که نشان می دهد با افزایش سن میزان مشکلات ناشی از درمان کاهش می یابد. بیشترین میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری 8-1 ساله به میزان 00/86 و کمترین میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری در گروه سنی 24-17 ساله به میزان 90/79 می باشد.

4-2-3- تحصیلات بیمار
جدول 4-3 : توزیع فراوانی و نسبی براساس تحصیلات بیمار
میانگین
درصد
فراوانی
میزان تحصیلات
میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری
میزان مشکلات ناشی از درمان
میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل
میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار
میزان احساس ناتوانی نسبت به همسالان
میزان فعالیت های اجتماعی، تفریحی
میزان افسردگی و غمگینی
61/76
61/44
96/6
07/9
65/3
61/5
69/6
0/26
26
بی سواد
51/80
18/40
54/9
87/7
27/6
36/7
27/9
0/33
33
ابتدایی
30/81
34/39
82/9
21/7
30/7
60/7
00/10
0/23
23
راهنمایی
64/82
14/37
71/11
50/6
92/7
42/8
92/10
0/14
14
دیپلم
00/78
00/32
00/12
00/6
00/9
00/9
00/10
0/2
2
فوق دیپلم
03/100
00/40
00/14
00/7
00/11
00/15
00/16
0/1
1
لیسانس
04/100
00/43
00/19
00/4
00/13
00/10
00/15
0/1
1
فوق لیسانس
39/80
58/40
43/9
76/7
23/6
25/7
14/9
0/100
100
جمع
با توجه به نتایج جدول توزیع فراوانی تحصیلات پاسخگویان باید اظهار داشت که در واقع بیشترین افراد یعنی 0/33 درصد ابتدایی و کمترین افراد یعنی 0/1 درصد لیسانس و 0/1 فوق لیسانس هستند. همچنین با توجه به مقدار میانگین ها: بیشترین میزان افسردگی و غمگینی در افراد لیسانس و فوق لیسانس و کمترین میزان افسردگی و غمگینی در افراد بی سواد می باشد. که نشان می دهد با افزایش تحصیلات میزان افسردگی و غمگینی افزایش می یابد. بیشترین میزان فعالیت های اجتماعی، تفریحی در افراد لیسانس و فوق لیسانس و کمترین میزان افسردگی و غمگینی در افراد بی سواد می باشد. که نشان می دهد با افزایش تحصیلات میزان فعالیت های اجتماعی، تفریحی افزایش می یابد. بیشترین میزان احساس ناتوانی نسبت به همسالان در افراد فوق دیپلم و بالاتر و کمترین میزان احساس ناتوانی نسبت به همسالان در افراد بی سواد می باشد. که نشان می دهد با افزایش تحصیلات میزان احساس ناتوانی نسبت به همسالان نیز افزایش می یابد. بیشترین میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار در افراد بی سواد و کمترین میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار در افراد فوق لیسانس می باشد. که نشان می دهد با افزایش تحصیلات میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار نیز کاهش می یابد می یابد. بیشترین میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل در افراد فوق لیسانس و کمترین میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل در افراد بی سواد می باشد. که نشان می دهد با افزایش تحصیلات میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل نیز افزایش می یابد. بیشترین میزان مشکلات ناشی از درمان در افراد بی سواد و کمترین میزان مشکلات ناشی از درمان در افراد فوق دیپلم می باشد. بیشترین میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری در افراد فوق لیسانس و کمترین میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری در افراد بی سواد می باشد.
4-2-4- وضع شغلی بیمار
جدول 4-4: توزیع فراوانی و نسبی براساس وضع شغلی بیمار
میانگین
درصد
فراوانی
وضع شغل
میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری
میزان مشکلات ناشی از درمان
میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل
میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار
میزان احساس ناتوانی نسبت به همسالان
میزان فعالیت های اجتماعی، تفریحی
میزان افسردگی و غمگینی
00/96
25/41
00/14
75/5
25/9
00/12
75/13
0/4
4
شاغل
73/79
55/40
23/9
84/7
10/6
05/7
94/8
0/96
96
بیکار
39/80
58/40
43/9
76/7
23/6
25/7
14/9
0/100
100
جمع
با توجه به جدول توزیع فراوانی وضع شغلی بیمار، می‌توان اظهار داشت که 4 نفر(0/4) شاغل و 96 نفر(0/96) از آنها بیکار بوده‌اند. همچنین با توجه به مقدار میانگین ها: میزان افسردگی و غمگینی در افراد شاغل 75/13 و در افراد بیکار 94/8 می باشد که نشان می دهد میزان افسردگی و غمگینی در افراد شاغل بیشتر از افراد بیکار است. میانگین فعالیت های اجتماعی، تفریحی در افراد شاغل 00/12 و در افراد بیکار 05/7 می باشد که نشان می دهد میزان فعالیت های اجتماعی، تفریحی در افراد شاغل بیشتر از افراد بیکار است. میانگین احساس ناتوانی نسبت به همسالان، در افراد شاغل 25/9 و در افراد بیکار 10/6 می باشد که نشان می دهد میزان احساس ناتوانی نسبت به همسالان، در افراد شاغل بیشتر از افراد بیکار است. میانگین احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار، در افراد شاغل 75/5 و در افراد بیکار 84/7 می باشد که نشان می دهد میزان احساس نگرانی در مورد آینده فرد بیمار، در افراد بیکار بیشتر از افراد شاغل است. میانگین اختلال در رسیدگی به کارهای منزل در افراد شاغل 00/14 و در افراد بیکار 23/9 می باشد که نشان می دهد میزان اختلال در رسیدگی به کارهای منزل در افراد شاغل بیشتر از افراد بیکار است. میانگین مشکلات ناشی از درمان در افراد شاغل 25/41 و در افراد بیکار 55/40 می باشد که نشان می دهد میزان مشکلات ناشی از درمان در افراد شاغل بیشتر از افراد بیکار است. میانگین شدت آثار و پیامدهای بیماری در افراد شاغل 00/96 و در افراد بیکار 73/79 می باشد که نشان می دهد میزان شدت آثار و پیامدهای بیماری در افراد شاغل بیشتر از افراد بیکار است.
4-2-5- درآمد بیمار

]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *