پایان نامه درباره نظام بین الملل

دانلود پایان نامه

ت گرایی منطقه ای بود. به عبارت دیگر جمهوری اسلامی ایران در این دوران، با تأکید بر سازش جویی واقع بینانه و پرهیز از رادیکالیسم در سیاست خارجی و رفع سوء تفاهمات سعی داشت با اتخاذ سیاستها و رویه های مشترک در قبال منطقه و مسائل مشترک، کشورهای منطقه به خصوص خلیج فارس را همسو با سیاست های خود سازد. بنابراین روابط منطقه ای ایران با کشورهای اسلامی در جهت حداکثر سازی همکاریهای منطقه ای و نیل به ائتلاف گرایی انجام گرفت. برگزاری کنفرانس اسلامی در تهران و ریاست ایران بر سازمان کنفرانس اسلامی را می توان به عنوان نشانه ای از مشارکت و ائتلاف گرایی منطقه ای دانست (نشریه ایران، 25/11/84).
انتخاب خاتمی به عنوان رئیس جمهوری نوگرا و اصلاح طلب ایران در سال 76 به مثابه کاتالیزوری در روابط ایران و عربستان عمل کرد. سیاست های وی توانست راه های توسعه سریع روابط ایران با کشورهای عرب جنوب خلیج فارس و کاهش هرچه بیشتر تنش ها و بدبینی های موجود را هموار سازد. در همین دوران شیخ محمدبن عیسی آل خلیفه، امیر بحرین در اواخر اوت 2002 مسافرتی رسمی به تهران داشت که با اهمیت تلقی می شد. روابط ایران و عربستان در دوران آقای خاتمی در زمینه های گوناگون سیاسی، آموزشی، اقتصادی و امنیتی توسعه یافت به ویژه با سفر آقای خاتمی و دیگر مقامات کشور از جمله دیدار وزیر دفاع از عربستان زمینه همکاری دوجانبه و چندجانبه میان تهران- ریاض فراهم شد. حتی آنان سیاست هماهنگی در اوپک درمورد قیمت گذاری و تولید نفت اتخاذ کردند. از دیدگاه آنان همکاری های امنیتی مشترک در منطقه ای که حاوی حداقل 60 درصد ذخایر نفتی کل جهان است به مثابه ضرورتی اجتناب ناپذیر است (پژوهش نامه علوم سیاسی، سال 2، شماره1، 20).
هرچند تنش زدایی خاتمی با استقبال گرم کشورهای شورای همکاری خلیج فارس مواجه شده بود و هرکدام در بهبود روابط با ایران از همدیگر پیشی می گرفتند، اما امارات از همان آغاز به کار خاتمی ساز مخالف کوک کرده و بر طبل ناآرامی و تنش در خلیج فارس می کوبید. موضوع اصلی در جزایر سه گانه بود که به نظر می رسد به یک مسأله عربی تبدیل گشته و این موضوع همچنان بر روابط ایران با کشورهای خلیج فارس سایه دارد. عوامل دیگری که در روابط ایران با کشورهای حاشیه خلیج فارس مانع ایجاد می کند عبارتند از : وجود حس تاریخی و دیرینه بی اعتمادی، استنباط متفاوت درخصوص نقش آمریکا در خلیج فارس، نقش عوامل فرا منطقه ای، رجحان و اولویت مسأله امنیت بر همکاری و فراخوانی نیروهای بیگانه به خلیج فارس از سوی شورای همکاری خلیج فارس (جام جم، 12/8/87، 14).
سیاست خارجی ایران در قبال اروپا و آمریکا:
مسلماً بررسی روابط ایران با اروپا و آمریکا در دوره خاتمی را بایستی با نظریه گفتگوی تمدنها شروع کرد. این نظریه در شرایطی ارائه شد که جدال های فرهنگی و تمدنی به عنوان ایستار اصلی در روابط بین الملل مورد بحث قرار گرفته بود. ساموئل هانتینگتون بر نمادهایی از تعارض ها و جدال تمدنی تأکید می کرد. وی بر این اعتقاد بود که سطح تعارض ها در نظام بین المللی از حوزه های خاندانی، ملی و ایدئولوژیک عبور کرده است. آنچه که منجر به جدال و ستیز در روابط بازیگران می شود، با نشانه هایی از تعارض و جدال فرهنگی همراه است. خاتمی درصدد برآمد تا ادبیات و شکل بندی های تعارض ها را دگرگون کند. او تفسیر صلح آمیزی از اسلام ارائه کرد. وی بر این اعتقاد بود که ادیان هیچگونه ستیزی با یکدیگر ندارند و تمامی ادیان در راستای عدالت، صلح و توسعه آرمان های انسان دوستانه ایفای نقش می کنند. بنابراین آنچه را که به جدال و منازعه منجر می شود را می توان شکل تحریف شده ای از برداشت های ایدئولوژیک دانست. وی بر این اعتقاد بود که جهان غرب در شرایط ابهام ایستاری قرار گرفته است و این در شرایطی بود که بسیاری از نخبگان افراطی در جهان غرب، اسلام را مترادف با جدال گرایی و ستیزش قرار دادند. در این رابطه خاتمی تلاش کرد تا تصویر جدیدی از رهیافت های اسلام ارائه کند. این امر بر اساس همکاری، مشارکت، سازنده گرایی و همچنین جلوه هایی از همبستگی های فراتمدنی سازماندهی شد. پس این امر زمینه های لازم برای حداقل سازی تهدیدات را به وجود آورد (همان).
خاتمی در کنار طرح متعالی گفتگوی تمدن ها که باعث توجه جهانیان به ایران و زمینه خروج از انزوای منطقه ای و بین المللی را فراهم کرد، با تکیه بر واقع گرایی، بر پیگیری سیاستی مبتنی بر رفع تنش و پرهیز از دشمن تراشی و سعی در حفظ استقلال نسبی با وجود همکاری با دیگر قدرتهای بزرگ در نظام بین الملل و کشورهای همسایه به جای تأکید بر استقلال متکی بر انزوا و دوری گزیدن از همکاری در نظام بین الملل را مورد توجه قرار داد (نشریه گزارش، ص76).
در چارچوب روابط منطقه ای همانطور که قبلاً اشاره شد، شکست مذاکرات صلح خاورمیانه و آشکار شدن تبعیضات و جانبداری علنی آمریکا از اسرائیل در قبال اعراب، باعث واقع بینی و چرخش سیاست های اعراب به خصوص کشورهای حوزه خلیج فارس به سوی ایران، به عنوان تنها کشور دوست برای اعراب را شاهد بودیم که شرکت گسترده آنها در سازمان کنفرانس اسلامی در پاییز 76 در تهران و استقبال گرم آنها از سیاست تنش زدایی و اعتمادسازی خاتمی دلیلی بر این مدعا می باشد. اما روابط ایران با قدرتهای بزرگ در این دوران در وضعیت ابهام و فرایندهای همکاری جویانه، بی ثبات و ناپایدار قرار گرفته بود. موضوعاتی ازجمله سلمان رشدی و احکام صادرشده از سوی دادگاه (میکونوس)، تضادهای ایران و جهان غرب را افزایش می داد. کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ در مقابله با ایران، جلوه هایی از «اجماع اجباری» را به نمایش گذاشتند که می توان انعکاسی از احساس تهدید و ادراکات نگران کننده کشورهای یادشده از رویکردهای رادیکال در سیاست خارجی دانست. اما با تغییرات گفتمانی در مسائل و موضوعات استراتژیک که زمینه تغییر در جهت گیری سیاست خارجی ایران را فراهم کرد، خیلی زود مورد استقبال کشورهای اروپایی قرار گرفت چراکه گفتمان سیاست خارجی خاتمی براساس «صلح دموکراتیک» سازماندهی شده بود که بیانگر جلوه هایی از اصلاحات سیاسی در داخل کشور و بازسازی روابط در خارج از کشور بود. از سوی دیگر در این مقطع زمانی و دوران تاریخی، زمینه های گسترش همکاری های اقتصادی ایران با کشورهای اروپایی فراهم شده بود (ایران، 25/11/84، 3).
برای حسن ختام نظر آقای اطاعت قابل تأمل است؛ جواد اطاعت می گوید: «بحث گفتگوی تمدنها بیشتر در ابعاد جهانی و به علت تنش زدایی بیشتر در بعد منطقه ای حائز اهمیت بسیاری است. وقتی که رابطه ایران با نظام بین الملل و یا با کشورهای دیگر به طور نسبی رو به بهبود گذاشت، طبیعتاً هم از سطح تبلیغات مخربی که در مورد ایران می شود، جلوگیری بعمل می آید و همچنین با ارتباطات متقابلی که هست می تواند نیازمندی های خودش را تأمین کند و این خود به خود باعث ارتقای امنیت یک کشور در بعد ملی و بین المللی خواهدشد (جام جم، 12/8/78، 14).
4- دوران اصول گرایی
اصول‌گرایی نامی است که گروهی از جناح راست جمهوری اسلامی ایران، پس از انتخابات دور دوم شوراهای شهر بر خود نهادند و از دوره مجلس هفتم و رئیس‌جمهوری احمدی‌نژاد، به شاخص اصلی محافظه‌کاران مذهبی ایران تبدیل شدند. غالباً این جناح در برابر جناح اصلاح‌طلبان ایران مطرح می‌شود. ریشه این اصطلاحات در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی، به جناح چپ و جناح راست و خودی و غیرخودی برمی‌گردد و از حدود سال 1380 مطرح گردیده است. شعار کلی اصول‌گرایان بازگشت به ارزش‌های نخستین سالهای پس از انقلاب است. تمرکززدایی از فعالیت‌های اقتصادی از مهم‌ترین اهدافی است که این دولت همواره بر دستیابی به آن تأکید دارد. انجام سفرهای استانی هیأت دولت و ارتباط مستقیم دولتمردان با مردم مناطق مختلف کشور که به تصویب هزاران مصوبه در راستای توسعه مناطق محروم کشور منجر شده است نیز از ابتکاراتی است که این دولت انجام داده است. با این حال، عدم هماهنگی میان اعضای تیم اقتصادی دولت و از آن مهم‌ترین ناهماهنگی برخی از این اعضا با رئیس‌جمهور، طی سال‌های گذشته علاوه بر جابجایی برخی اعضای کابینه فرصت‌های طلایی فراوانی را از اقتصاد کشور ربوده است (پاکزاد، 1389، 12).
در آخرین سال دوره اول ریاست جمهوری احمدی‌نژاد (سال 1387) بنا به آمار سازمان ملل، ضریب جینی در ایران به رقم 58/0 رسیده است. ضریب جینی از سال 1383 و پس از روی کار آمدن دولت احمدی‌نژاد پیاپی افزایش یافته است. ضریب جینی که میان صفر تا یک تعیین می‌شود ــ نشان‌دهنده چگونگی توزیع ثروت میان شهروندان در یک کشور است. بالا بودن این ضریب، نابرابر بودن توزیع سرمایه و درآمد را نشان می‌دهد. در سال 2008 ایران رتبه 88 را از لحاظ برابری ثروت میان کشورها کسب کرد (تقی‌نیا، 387، 15).
از نظر جمعیتی می‌توان به‌طور ساده اعلام کرد که سالانه یک میلیون نفر به جمعیت ایران افزوده می‌شود و صدای پای کهنسالی از جمعیت ایران شنیده می‌شود. آمارها نشان می‌دهد که جمعیت ایران به‌زودی دچار یک سونامی جمعیت خواهد شد که علت آن می‌ت واند افزایش موالید ناشی از افزایش سن متولدین دهه شصت باشد (معصومی، 1387، 6).
دولت نهم در سال 84 و همزمان با سال آغازی نبرنامه چهارم توسعه تشکیل شد ولی برنامه چهارم، مسیری ناموزون را پیمود درحالی‌که دولت نهم به دنبال استفاده از منابع نفتی در چارچوب‌های جدیدی بود که در دوران انتخابات از آن به عنوان آوردن پول نفت بر سر سفره مردم یاد شده بود. برنامه چهارم توسعه برای هر دلار نفتی فرایندی تعریف کرده بود که به مذاق دولت خوش نمی‌آمد. شاید یکی از اصلی‌ترین اهداف برنامه چهارم ایجاد انضباط مالی بود که به نظر می‌رسد دولت نهم در سه سال نخست فعالیت خود، حاضر نبود به آن تن بدهد. نتیجه این عدم انضباط مالی از سوی دولت در شرایطی که قیمت نفت رو به افزایش بود، دقیقاً روندی را پیش آورد که نرخ رشد اقتصادی در کشور سیر نزولی طی کرد و در نهایت شاهد شدت گرفتن انحراف عملکرد اسلامی نشان می‌دهد رشد میزان انحراف دولت نهم از اهداف برنامه چهارم، چهار برابر برنامه‌های قبلی بوده است یعنی درحالی‌که تفاوت عملکرد دولت‌های قبلی از رشد اقتصادی پیش‌بینی‌شده در برنامه‌های توسعه از 64/0 درصد فراتر نرفته است. رشد اقتصادی در دولت نهم طی سالهای 84 تا 87 بیش از 2٪ با اهداف برنامه فاصله داشته است. این در حالی است که دولت نهم از لحاظ منابع درآمدی، ثروتمندترین دولت ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی بوده است. آمارها نشان می‌دهد متوسط درآمدهای نفتی دولت نهم طی برنامه چهارم هفت برابر این شاخص در برنامه اول، چهار برابر برنامه دوم و سه برابر برنامه سوم بوده است (علی محمدی، 1387، 11).
2-10-1 متغیر وابسته
آثار سینمایی رسول صدر عاملی که شامل 1.گل های داوودی(1363) 2.پاییزان(1366) 3.قربانی(1370) 4.سمفونی تهران(1372)4.دختری با کفش های کتانی(1378)5.من ترانه 15 سال دارم(1380)6. دیشب باباتو دیدم ایدا(1383)7.شب (1385)8.هر شب تنهایی(1386)9. زندگی با چشمان بسته(1387) 10.در انتظارمعجزه(1388)در این تحقیق حجم نمونه با جامعه اماری یکسان است

فصل دوم : مطالعات نظری

1-2- مقدمه
بررسی رابطه تغییر و تحولات اجتماعی و سینما آنگونه که در فصل اول توصیف شد، نیازمند چارچوبی نظری است که 3 خصوصیت را برآورده سازد:
در حوزه جامعه شناسی سینما بگنجد یعنی مدعی وجود نوعی رابطه بین ویژگی های فیلم های تولید شده با ویژگی های جامعه باشد.
نوعی داوری نسبت به رابطه بین واقعیت و سینما داشته باشد.
معیاری برای داوری درباره بازنمایی مطلوب سینما از جامعه به دست دهد.
برای رسیدن به این 3 منظور، تحقیق حاضر در دو بخش مسائل نظری تقسیم بندی شده :
تئوری ها و نظریات جامعه شناسانه تحولات و تغییرات اجتماعی
تئوری ها و نظریات در ارتباط با جامعه شناسی هنر و ادبیات ازجمله رویکرد بازنمایی و شالوده شکنی بهره گرفته شده است. چراکه چارچوب مناسبی برای پاسخ به مسائل این تحقیق است.
2-2- تحولات اجتماعی
«درمورد تحول و دگرگونی، دیدگاه های بسیار زیادی از دانشمندان علوم اجتماعی مطرح گردیده است. همچنین هر کدام تعریفی از تحول اجتماعی ارائه نموده اند، لکن آنچه مسلم است و اکثر قریب به اتفاق دانشمندان علوم اجتماعی هم‌نظر هستند که هر تحولی دارای یک ماهیتی است، یعنی تحول ممکن است فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و غیره باشد. مثلاً تحول می تواند در سطح خرد یا در سطح کلان و یا به طور نسبی در سطح متوسط صورت پذیرد، در واقع قلمرو تحول در اینجا مد نظر است. مسأله بعدی مدت زمان تحول است مثلاً هر نهضتی نقطه آغازین و یا نقطه عطف دارد، مسأله بعد جهت تحول است؛ باید دید این تحول خطی یا دورانی است. البته طبق نظر علما، تغییر اجتماعی از تغییر فرهنگی تجزیه داده شده است گرچه بسیار به هم نزدیک هستند.»
همانطور که کروبر و تالکوت پارسونز، ذکر کرده اند، جامعه و فرهنگ هر نظام مستقل هستند. به نظر آنان این دو در مفهوم جدا هستند چراکه از لحاظ تحلیلی دارای یک سری عناصر مربوط به خود هستند، عناصری که روابط الگوهای فرهنگی را می سازند و با روابطی که در الگوهای اجتماعی وجود دارند، متفاوت است. همینطور که با کینزلی دیویس موافقم که معتقد بود، تغییر اجتماعی تنها بخشی از مقوله تغییر فرهنگی است، وی می گوید : «تغییرات در هر بخش از فرهنگ مانند هنر، علم، تکنولوژی، فلسفه و غیره و مانند هر تغییر در اشکال و نقش های سازمان های اجتماعی حادث می شود» (واگو، 1374، 163).
به جرأت می توان گفت در هیچ زمانی در طول تاریخ به اندازه امروز به تغییرات اجتماعی توجه نشده است و این گرایش های نظری و تجربی به آن با استراتژی ها و تاکتیک های آن همراه بوده است. در بسیاری از حوزه های زندگی اجتماعی که تغییر ایجاد نمی شود یا به کندی صورت می گیرد، اما همیشه عواملی که موجب ایجاد سرعت تغییر می شود وجود دارد. نیاز به تغییر و تحول اجتماعی از منابع مختلفی ناشی می شود و توجه زیادی به ایجاد، هدایت، جهت دار کردن و اداره تغییر امروزه به چشم می خورد.
باوجود آنکه مطالعه تغییر اجتماعی از ابتدای پیدایش جامعه شناسی مورد توجه جامعه شناسان بوده است، ولی هنوز نظریه عامی در این مورد وجود ندارد. منظور از تئوری عام نظریه ای است که ضمن تشریح ابعاد شش گانه تعریف تغییر اجتماعی قادر به تشریح موارد زیر باشد:
عناصری که در تغییرات اجتماعی تغییر می کند.
علت ایجاد تغییر.
چگونگی انجام تغییر.
تفکیک عوامل دگرگونی داخل و خارج سیستم (جوادی یگانه و عباسی، 1370).
1-2-2- آگوست کنت
«اگوست کنت برای اولین بار جامعه شناسی را به دو بخش عمده تقسیم می کند:
جامعه شناسی استاتیک
جامعه شناسی دینامیک
موضوع مورد مطالعه جامعه شناسی استاتیک، نظم حاکم در جامعه است یعنی شیوه ای که براساس آن افراد یک جامعه در بین خود نوعی تفاهم به وجود می آورند که در حقیقت ضامن وجود و ادامه حیات و عملکرد آن جامعه است، برعکس موضوع جامعه شناسی دینامیک پیشرفت و توسعه است یعنی مطالعه تکامل جامعه از ورای تاریخ بشریت و در واقع براساس همین نظریه است که آگوست کنت قانون حالات سه گانه خود را ارائه داده است. تئوری کنت در قالب تئوری تکامل که از دیرباز توسط کنت، مورگان و اسپنسر مطرح شده است و در دوران معاصر افرادی مثل گرهارد و جین لنسکی آن را پی می گیرند جای گرفته است، بر این اساس است که تمامی جوامع در تمامی جنبه های زندگی اجتماعی از مراحل خاص رشد و پیشرفت گذر می کنند و خصوصیت تمام این مراحل حرکت از ساده و ناقص به پیچیده و کامل است. »
از میان دیگر جامعه شناسان می توان مارکس و انگلس را نیز صاحب نظریه جامعه شناسی تغییر دانست. آنها اعتقاد داشتند که ریشه تحولات جامعه کاپیتالیستی در تشدید مبارزه بین صاحب ابزار تولید و طبقه کارگر است که سبب از بین رفتن طبقه کاپیتالیستی و به وجود آمدن جامعه کمونیستی می شود. کسانی

دیدگاهتان را بنویسید