پایان نامه رایگان درباره قواعد آمره، عقد نکاح، جبران خسارت

رعايت تکليف مذکور در ايام عدّه، با ايام نکاح متفاوت است؛ زيرا در ايام نکاح توافق خلاف آن امکان‏پذير بوده و زوجين مي‎توانند با تراضي در منزلي مستقل سکونت داشته باشند، حال‌آنکه چنين توافقي در ايام عدّه معتبر نيست؛ هرچند برخي از حقوقدانان سکونت در منزل مشترک در ايام نکاح را نيز جزء قواعد آمره مي‏دانند اما با توجه به اينکه خود قانون‌گذار توافق در مورد سکونت در ايام زوجيت را در ماده 1005 ق.م پذيرفته پس شکي نيست که خلاف نظم عمومي نبوده و جزء قواعد آمره محسوب نمي‎شود. از طرفي سکونت در منزل مشترک مقتضاي ذات عقد نکاح نيست و توافق خلاف آن، باعث بطلان عقد نمي‎شود.
هرچند تنها به تکليف زوجه به سکونت در منزل مشترک تصريح شده است، اما نمي‎توان زوج را از اين تکليف بري دانست؛ زيرا سکونت در منزل مشترک از مصاديق حسن معاشرت محسوب مي‎شود و قدر متيقن آن است که حداقل هر چهار شب يک‎بار در منزل مشترک سکونت داشته باشد؛ ازآنجايي‌که با عنايت به عبارات فقها مطلقه رجعيه حق قسم ندارد، رعايت اين تکليف در ايام عدّه الزامي نيست.
در طلاق قضايي، در صورتي‏که آن را در حکم بائن بدانيم، سکونت در منزل مشترک طريقيت خواهد داشت؛ يعني دادگاه با ملاحظ? اوضاع و احوال و رفع علتي که منجر به صدور حکم طلاق شده است و با تقاضاي زوج، حق رجوع را به مرد داده و از آن زمان زوجين مکلف به سکونت در منزل مشترک هستند.
تکليف مربوط به سکونت در منزل مشترک منحصر به مطلقه‎هايي که قبلاً در منزل مشترک سکونت داشته‎اند نيست؛ بلکه با توجه به اطلاق حکم شارع و قانون‌گذار شامل کساني نيز که در منزل مستقلي سکونت داشته‎اند نيز مي‎باشد، مگر اينکه عذر موجهي وجود داشته باشد؛ مثل خوف ضرر مالي و جاني و شرافتي که در ايام نکاح وجود داشته به همين دليل در منزلي مستقل سکونت داشته است و اين عذر در زمان طلاق و در ايام عدّه نيز همچنان وجود داشته باشد که در اين‏صورت مطابق قاعد? لاضرر، اين تکليف ساقط خواهد شد.
ضمانت اجراي سکونت در منزل مشترک در ايام نکاح، سقوط حق دريافت نفقه براي زوجه، الزام به سکونت در منزل مشترک، جبران خسارت و نيز اخذ حکم دادگاه مبني بر طلاق خواهد بود و در ايام عدّه گذشته از عقوبت اخروي آن، عدم استحقاق دريافت نفقه براي زوجه و هم‎چنين عدم ثبت طلاق است؛ مگر اينکه زوجه رضايت به ثبت داشته باشد.
درصورتي‌که قبلاً ضمن عقد نکاح اختيار تعيين مسکن به‎صورت مطلق به زن داده شده باشد، ازآنجايي‌که اصل بر اين است که مطلقه رجعيه تمامي حقوق و تکاليف زوجه را داراست مگر آنچه استثناء شده باشد و در صورت شک در بقا يا زوال آن، به کمک اصل استصحاب بقاي آن استصحاب مي‎شود؛ در نتيجه مي‏توان گفت مطلقه رجعيه همچنان حق تعيين مسکن را در ايام عدّه دارد، اما اين حق با تکليف مربوط به سکونت در منزل مشترک قابل‌جمع است و او حق ندارد از پذيرفتن شوهر در منزل مشترک خودداري نمايد.
فهرست منابع:
الف) کتب فارسي:
1- امامي، سيد حسن، حقوق مدني، جلد 1، تهران: انتشارات اسلاميه، 1386.
2- ———–، حقوق مدني، جلد 4، تهران: انتشارات اسلاميه، 1386.
3- ———–، حقوق مدني، جلد 5، تهران: انتشارات اسلاميه، 1386.
4- امامي، اسدالله و صفايي، سيد حسين، حقوق خانواده، تهران: ميزان، 1388.
5- بندر ريگي، محمد، فرهنگ جديد عربي- فارسي (ترجمه منجد ‎الطلاب)، تهران: انتشارات اسلامي، چاپ هفتم، 1375.
6- بهجت، محمدتقي، جامع المسائل، جلد 4، دفتر معظم له، قم: چاپ دوم، 1426 ه‍ ق.
7- بهشتي، احمد، خانواده در قرآن، بي‎جا: انتشارات طريق‌القدس،1361.
8- جعفري لنگرودي، محمدجعفر، حقوق خانواده، تهران: چاپخانه احمدي، انتشارات کتابخانه گنج دانش، 1368.
9- جمعي از پژوهشگران زير نظر سيد محمود هاشمي، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل ‌بيت عليهم‌ السلام، جلد 3، قم: مؤسسه دايره المعارف فقه اسلامي بر مذهب اهل ‌بيت عليهم ‌السلام، چاپ اول، 1426 ه‍ ق.
10- جمعى از مؤلفان، مجله فقه اهل بيت عليهم السلام (فارسى)، جلد 8، قم: مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام، چاپ اول، بي‎تا.
11- حسيني جرجاني، سيد امير ابوالفتح، تفسير شاهي، جلد 2، تهران: انتشارات نويد، چاپ اول، 1404 ه‍ ق.
12- خميني، سيد روح اللّه، تحريرالوسيله (ترجمه سيد محمد باقر موسوي)، جلد 4، قم: مؤسسه انتشارات دارالعلم، چاپ اول، سال 1370.
13- ————–، تحريرالوسيله (ترجمه علي اسلامي)، جلد 4، قم: دفتر انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ بيست و يکم، 1425 ه‍ ق.
14- روشن، محمد، حقوق خانواده، تهران: انتشارت جنگل، چاپ دوم، 1391.
15- ساکت، محمدحسين، حقوق شناسي- ديباچه‌اي بردانش حقوق، بي‏جا: نشر ثالث، 1387.
16- شبيري زنجاني، سيد موسي، کتاب نکاح، جلد 5، قم: مؤسسه پژوهشي راي‌پرداز، چاپ اول، 1419 ه‍ ق.
17- —————-، کتاب نکاح، جلد 24، قم: مؤسسه پژوهشي راي‌پرداز، چاپ اول، 1419 ه‍ ق.
18- شعراني، ابوالحسن، تبصره المتعلمين في احکام الدين (ترجمه و شرح)، جلد 2، تهران: منشورات إسلاميه، چاپ پنجم، 1419 ه‍ ق.
19- صافي گلپايگاني، لطف‌الله، جامع الأحکام، جلد 2، قم: انتشارات حضرت معصومه سلام‌الله عليها، چاپ چهارم، 1417 ه‍ ق.
20- صدوق، محمد بن علي بن بابويه، من لا يحضره الفقيه (ترجمه علي‌اکبر غفاري و محم)، جلد 5، تهران: نشر صدوق، چاپ ا ول، 1409 ه‍ ق.
21- طاهري، حبيب‌الله، حقوق مدني، جلد 3، قم: دفتر انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ دوم، 1418 ه‍ ق.
22- عاملي، بهاءالدين، جامع عباسي و تکميل آن (محشي، ط، جديد)، جلد 5، قم: دفتر انتشارات اسلامي وابسته به جامعه مدرسي حوزه علميه قم، چاپ اول، 1419 ه‍ ق.
23- عاملي، بهاءالدين و نظام بن حسين، ساوجي، جامع عباسي و تکميل آن (محشي، ط- قديم)، تهران: مؤسسه منشورات الفراهاني، چاپ اول، 1319 ه‍ ق.
24- غروي، ميرزاعلي، التنقيح في شرح عروه ‌الوثقي، تقريرات درس آيت‌الله خويي، جلد 8، قم: منشورات مدرسه دارالعلم، چاپ دوم، 1417 ه‍ ق.
25- فاضل لنکراني، محمد، جامع المسائل، جلد 1، قم: انتشارات امير قلم، چاپ يازدهم، بي‌تا.
26- فياض، محمد اسحاق، رساله توضيح المسائل، بي‎جا: انتشارات مجلسي، چاپ اول، 1426 ه‍ ق.
27- قارپوزآبادي قزويني، ملا علي، صيغ العقود و الإيقاعات (محشّي)، قم: انتشارات شکوري، چاپ اول، 1414 ه‍ ق.
28- قرشي، سيد علي‌اکبر، قاموس قرآن، جلد 4، تهران: دارالکتب الاسلاميه، چاپ ششم، 1412 ه‍ ق.
29- کاتوزيان، ناصر، حقوق مدني خانواده، تهران: مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، چاپ هشتم، 1357.
30- ———-، دوره مقدماتي حقوق مدني خانواده، تهران: انتشارات ميزان، چاپ سوم، 1382.
31- ———-، فلسفه حقوق، جلد 3، تهران: شرکت سهامي انتشار، چاپ اول، 1377.
32- ———-، قانون مدني در نظم حقوقي کنوني، تهران: نشر ميزان، چاپ بيست و هشتم، 1390.
33- ———-، قواعد عمومي قراردادها، جلد 1، تهران: بي‎نا، بي‌تا.
34- ———-، قواعد عمومي قراردادها، جلد 3، تهران: انتشار بهمن برنا، 1383.
35- ———-، مباني حقوق عمومي، تهران: دادگستر، 1377.
36- ———-، مقدمه علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقي ايران، تهران: شرکت سهامي انتشار، چاپ چهل و دوم، 1383.
37- محقق داماد، سيد مصطفي، بررسي فقهي- حقوقي نکاح و انحلال آن، بي‎جا: نشر علوم اسلامي، چاپ اول، 1366.
38- ——————، قواعد فقه، جلد 1، تهران: مرکز نشر علوم اسلامي، چاپ دوازدهم، 1406 ه‍ ق.
39- معين، محمد، فرهنگ فارسي، جلد 2، تهران: مؤسسه انتشارات کبير، چاپ ششم، 1363.
40- ———، فرهنگ فارسي، جلد 3، تهران: مؤسسه انتشارات کبير، چاپ هشتم، 1371.
41- مکارم شيرازي، ناصر، کتاب النکاح، جلد 6، قم: انتشارات مدرسه امام علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام، چاپ اول، 1424 ه‍ ق.
42- —————، احکام بانوان، قم: انتشارات مدرسه امام علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام، چاپ يازدهم، 1428 ه‍ ق.
43- —————، استفتائات جديد، جلد 3، قم: انتشارات مدرسه امام علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام، چاپ دوم، 1427 ه‍ ق.
44- موسوي بجنوردي، سيد محمد بن حسن، قواعد فقهيه، جلد 1، تهران: مؤسسه عروج، چاپ سوم، 1401 ه‍ ق.
]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *