آوریل 14, 2021

تحقیق رایگان با موضوع استان اصفهان، استان هرمزگان

1 min read
<![CDATA[]]>

P. agilis با برخورداري از شيارهاي عرضي درشت تر و شاخص v متفاوت (76 در مقابل 9/81) قابل تفكيك است. در گونة P. neocapitatus منفذ دفعي- ترشحي در انتهاي غدد مري قرار گرفته است: سر نسبت به بدن فرورفتگي دارد و فاقد خطوط مورب در بين خطوط اصلي سطوح جانبي در حوالي فرج مي باشد. گونة P. brachyurus ازنظر شكل گره هاي استايلت (گرد با قسمت جلويي پهن در مقابل گره هاي كاملاً گرد و مرتفع)، ميزان همپوشاني غده پشتي مري (متوسط 50 ميكرون در مقابل 8/22ميكرون)، بيشتر بودن ضخامت كوتيكولي دم و زاويه دار بودن حلقة اول سر با گونه مورد مطالعه اختلاف دارد. گونة P. scribneri از نظر محل قرار گرفتن فرج (76 درصد در مقابل 82 درصد) و بيشتر بودن فاصله فرج تا مخرج متفاوت است. گونة P. hexincisus نيز با داشتن استايلت كوتاهتر با گره كاملاً گرد، پنج تا شش شيار در بخش اعظم سطوح جانبي و دم ضخيم با انتهاي گرد و محدب از گونة مورد نظر متمايز مي شود.
اين گونه اولين بار از خاك اطراف ريشه هاي چاودار در كشور آلمان جدا گرديده است. در ايران نخستين بار توسط خيري (1972) از مزارع هندوانه، بادام زميني و سويا در كرج گزارش شد. بعد از آن بوسيله محققين ديگر از نقاط مختلف كشور و روي محصولات متفاوت گزارش شده است. در اين تحقيق گونة فوق از خاک اطراف ريشه پسته جمع آوري و تشخيص داده شد.
4-5-2- گونه Pratylenchus thornei Sher and Allen, 1953
اندازه ها: جدول(4-7)
مشخصات:
ماده: نماتدهاي كرمي شكلي هستند كه بدنشان استوانه اي بوده و بعد از تثبيت به صورت C باز يا با خميدگي خيلي كم در مي آيند. سر پهن و تقريباً بلند، همطراز بدن، داراي سه حلقه، در بعضي افراد يك طرف سر داراي چهار حلقه، بلندي سر دو تا چهار ميكرون و عرض آن در قاعده هفت تا 10 ميكرون مي باشد. شبكه كوتيكولي سر قوي، سفاليدها نامشخص هستند. استايلت قوي، طول قسمت مخروطي به اندازه نصف طول كل استايلت، گره ها مشخص و اغلب گرد تا كروي، ولي افراد مختلف اين گونه در سطح جلويي گره ها تغييراتي نشان مي دهند (مسطح، محدب و يا كمي به طرف جلو برگشته)، عرض گره ها سه تا چهار ميكرون. فاصله محل ريزش غدة پشتي مري از زير گره هاي استايلت، دو تا چهار ميكرون. حباب مياني مري بيضوي به ابعاد هشت تا10×11 تا 14 ميكرون با دريچة مشخص، لولة ثانويه كوتاه، غده هاي مري از طرف شكمي و شكمي- جانبي ابتداي روده را مي پوشانند. فاصله انتهاي غده هاي مري از سر، بين 108 تا 144 ميكرون متغيير و طول همپوشاني غده هاي مري روي ابتداي روده، 18 تا 50 ميكرون مي باشد. حلقة عصبي بلافاصله بعد ازحباب مياني. دريچة بين مري و روده رشد نكرده است. هميزونيد يك تا چهار حلقه جلوتر از منفذ ترشحي و به طول دو حلقة بدن است. سطوح جانبي داراي چهار شيار، گاهي دو شيار كناري داراي فرورفتگي به طرف داخل است، در افراد مختلف، شيارهاي فرعي مورب، بريده بريده و يا طولي در باند وسطي ديده مي شود. عرض شيارهاي جانبي چهار تا شش ميكرون، در قسمت جلوي فرج، عرض شيارهاي جانبي بيشتر از ساير قسمتهاي بدن است. شيارهاي عرضي بدن مشخص، ميانگين فاصله دو شيار از همديگر در وسط بدن 2/1 ميكرون مي باشد. فرج به صورت شكافي، تخمدان كشيده و رو به جلو، تخمكها در يك رديف، در قسمت محدودي از منطقه رشد، دو رديفه نيز ديده مي شود، محل ذخيرة اسپرم نامشخص و خالي از اسپرم، كيسه عقبي رحم مشخص و برابر با عرض بدن در ناحية فرج. فاصلة شكاف تناسلي تا مخرج 69 تا 147 ميكرون كه 9/2 تا 5/4 برابر طول دم است. دم در ماده ها نيمه استوانه اي با انتهاي گرد يا تخت (Truncate) و صاف، شكل دم در افراد مختلف تغييراتي نشان مي دهد. شيارهاي جانبي تا انتهاي دم ادامه دارند. فاسميدها در وسط دم و يا جلوتر از آن قرار گرفته اند.
نر: مشاهده نشد.
بحث
با استفاده ازكليدهاي شناسايي گونه هاي جنس Pratylenchus كه توسط لوف (Loof, 1991)، هندو و گلدن (Handoo and Golden, 1989)ارائه شده است، گونة مورد بحث Pratylenchus thornei تشخيص داده شد. اندازه و مشخصات گونة جدا شده با شرحهاي شر و آلن (Sher and Allen, 1953)، لوف (Loof, 1960)،
تورن (Thorne, 1961) و فورچونر (Fortuner, 1977) مقايسه گرديد و تطابق بالايي وجود داشت. به جهت شباهتهايي كه بين گونه جدا شده و گونه هاي P. sefaensis، P. delattrei وP. microstylus موجود است مقايسه اي بين آنها صورت گرفت:
گونة P. sefaensis داراي استايلت كوتاهتر، دم سيلندري با انتهاي صاف، دندانه دار يا فرورفته (Cleft)، سر كوتاهتر و تا حدودي فشرده تر نسبت به بدن و باندهاي جانبي متغير مي باشد. گونه P. delattrei با وجود شباهتهاي زيادي كه با گونه شناسايي شده دارد، ولي محل اتصال سر نسبت به بدن داراي فرورفتگي است و نيز عرض بدن پس از فرج باريك نمي شود. P. microstylus از نظر طول استايلت و شكل دم با گونه شناسايي شده تفاوت دارد. گونة فوق داراي استايلت كوتاهتر (11 تا 12 در مقابل 12تا 16 ميكرون) و دم با انتهاي گرد است در حاليكه در گونه شناسايي شده دم اكثراً با انتهاي مورب و يا تخت ديده مي شود.
پورجم و همكاران (1997 و 1378) با بررسي دقيق و انجام مطالعات ميكروسكوپ الكتروني (SEM) بر روي جمعيتهاي اين گونه و گونة P. ranjani، نشان دادند كه حلقة چهارم سر در P. ranjani كامل و واقعي نبوده و با توجه به يكسان بودن الگوي سر و اينكه تنها اختلاف آنها در تعداد حلقه هاي سر عنوان شده، اين دو گونه را همنام اعلام كردند.
اين گونه براي اولين بار از روي يك نوع گراس در كاليفرنيا توسط شر و آلن (Sher & Allen, 1953) معرفي شده است. در ايران خيري (1972) نخستين بار آنرا از مزارع گندم، چغندرقند، بادام زميني، گوجه فرنگي، سويا، لوبيا، سيب زميني و آفتابگردان در كرج و چايكاريهاي رشت گزارش نمود. سپس حجت جلالي (1353) آنرا از كرج از اطراف درختان گيلاس و گلابي، تنها معافي (1367) از استان هرمزگان در خاك اطراف ريشه هاي هندوانه و مركبات، نيكنام (1370) آنرا از خاك مزارع ذرت و گندم دشت مغان، حسيني پور (1370) از خاك اطراف ريشه درختان پسته رفسنجان، قنبرنيا (1376) از خاك اطراف ريشه پنبه دشت گرگان- گنبد شجاعي (1376) از مزارع پياز استان اصفهان، پورجم (1377) از خاك ريشه گياهان مختلف از استانهاي مختلف كشور، سراجي (1379) از مزارع گندم و جو درسيستان، جمالي (1379) از مزارع گندم و جو در مناطق مختلف استان اصفهان و جهانشاهي (1382) از خاک اطراف ريشه درختان ميوه: آلوزرد، آلوچه، انجير، سيب و خرما در مناطق مختلف جيرفت گزارش نموده اند. در اين تحقيق گونة مذکور از خاک اطراف ريشه پسته در مناطق جنت آباد و جاده قديم کاشان در استان قم جمع آوري و تشخيص داده شد.
4-6- جنسZygotylenchus Siddiqi, 1963
اين جنس متعلق به خانواده Pratylenchidae و زيرخانواده Pratylenchinae است. نماتدهاي كوچكي هستند به طول كمتر از يك ميليمتر. اختلاف شكل دو جنسي ندارند. بدن داراي چهار خط در سطوح جانبي، فاقد دايريد. نماي سر از ديد روبرو با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني نگاره(SEM)، نشان مي‌‌دهد كه لبهاي مياني مشابه و با ديسك دهاني يكي شده است. در حالي كه لبهاي جانبي بزرگ و به طور جداگانه قرار گرفته‌‌اند. سر پهن، كوتاه، مخروطي ناقص و بدون فرورفتگي نسبت به بدن، شبكة كوتيكولي سر قوي، حاشيه خارجي آن به ميزان دوحلقه به داخل بدن ادامه مي‌‌يابد. استايلت قوي با گره‌‌هاي گرد. حباب مياني خوب رشد كرده و بيضي شكل است. لوله ثانويه كوتاه، غدد انتهاي مري بيشتر از طرف شكمي روي ابتداي روده مي‌‌افتد. دريچه بين روده و مري نامشخص. فرج در ماده‌‌ها كمي عقب تر از وسط بدن قرار دارد. تعداد تخمدانها دو عدد كه در دو طرف بدن كشيده شده‌‌اند و بندرت داراي برگشتگي هستند. كيسه ذخيره اسپرم كروي با اسپرمهاي گرد و كوچك. دم در ماده‌‌ها استوانه اي تا كمي مخروطي به طول دو تا سه برابر عرض بدن در ناحيه مخرج. فاسميدها تقريباً در وسط دم ديده مي‌‌شوند. دم در نرها مخروطي با انتهاي نوك تيز تا گرد. گوبرناكولوم ساده و صاف و از منفذ دفعي- تناسلي بيرون زدگي ندارد. بورسا تمام دم را مي‌‌پوشاند (Luc, 1987).
4-6-1-گونه Zygotylenchus guevarai (Tobar Jiménez, 1963) Braun & Loof, 1966
اندازه‌‌ها: جدول (4-8)
مشخصات
ماده: نماتدهاي استوانه اي شكلي هستند كه پس از تثبيت شدن به صورت مستقيم تا كمي خميده در مي‌‌آيند. سر داراي چهارحلقه و به شكل مخروط ناقص، همطراز با بدن.
شبكه كوتيكولي سر قوي، حاشيه خارجي آن به طول دو حلقه به درون بدن امتداد يافته است. عرض سر در قاعده نه ميكرون و بلندي آن حدود سه تا سه و نيم ميكرون. استايلت قوي با گره‌‌هاي گرد و كروي، طول قسمت مخروطي به اندازه نصف كل استايلت. محل ريزش غده پشت مري سه ميكرون زير گره‌‌هاي استايلت. كوتيكول داراي شيارهاي عرضي به فاصله يك و نيم ميكرون، در وسط بدن مي‌‌باشد. سطوح جانبي داراي چهار شيار طولي، خطوط كناري به طرف داخل دندانه دار هستند. اين خطوط حدود يك سوم عرض بدن را تشكيل مي‌‌دهند. لوله اوليه مري استوانه اي شكل و در محل اتصال به حباب مياني باريكتر مي شود. حباب مياني ماهيچه اي و با دريچه مشخص. لوله ثانويه مري استوانه اي شكل، كوتاهتر از لوله اوليه و حلقه عصبي در وسط آن قرار دارد. حباب انتهاي مري از طرف شكمي و تا حدودي در جوانب، ابتداي روده را مي‌‌پوشاند. دريچه بين مري و روده نامشخص. دايريد مشاهده نشد. طول هميزونيد دو حلقه بدن و محل آن يك يا دو حلقه بالاتر از روزنه ترشحي. فرج به صورت شكاف عرضي و دو تخمدان در طرفين آن امتداد يافته است. تخمدان عقبي كمي كوتاهتر از تخمدان جلويي مي‌‌باشد. كيسه ذخيره اسپرم كروي، درشت، در امتداد محور تخمدان و حاوي اسپرم. دم نيمه استوانه اي با انتهاي گرد و صاف و داراي كمي ضخامت كوتيكولي. فاسميدها تقريباً در وسط دم قرار دارند.
نر:يافت نشد.
بحث
درسال 1963 و1964 سه گونه از نماتدها تقريباً به طور همزمان در سه گزارش مستقل معرفي شد. اولي توسط توبار (Tobar, 1963) تحت نام Pratylenchoides guevarai و دو گزارش ديگر با معرفي دو جنس جديد همراه بود. صديقي (Siddiqi, 1963) نام Zygotylenchus browni را انتخاب نمود و دگويران نيز آنراMesotylus gallicus ناميد ودر گزارش خود گونه ديگري از اين جنس را نيز به اسم M. taomasinae شرح داد. تارجان و واي شر (Tarjan & weischer, 1965) پيشنهاد كردند كه هر دو جنس Zygotylenchus و Mesotylus در جنسPratylenchoides ادغام شود. دگويران و صديقي (De Guiran & Siddiqi, 1967) با اين نظر موافقت نكردند و تنها همنام بودن دو جنس ZygotylenchuوMesotylus را پذيرفتند. در]]>

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.