اکتبر 21, 2020

تحقیق رایگان با موضوع استان تهران، استان اصفهان، استان فارس

1 min read
<![CDATA[]]>

اميد است که از اين طريق با شناسائي نماتدهاي انگل گياهي بتوان در جلوگيري از خسارت اقتصادي ناشي از آنها به سودآوري بخش کشاورزي استان قم کمکي کرده باشيم.
1-1- استان قم:
استان قم تا سال 1356 جزء استان تهران بوده و سپس با تشکيل استان مرکزي (اراک) تا سال 1365 جزء آن استان بوده است و در سال 1365 مجددأ به استان تهران ملحق گرديده است. در سال 1375 رسمأ به عنوان استان اعلام شده است.
1-1-1- موقعيت جغرافيايي استان:
استان قم با وسعتي معادل 11238 کيلومتر مربع در بخش مرکزي ايران واقع است.اين استان با اختصاص 68 صدم درصد کل مساحت کشور ( کمتر از يک درصد) بيست و هشتمين و در واقع کوچکترين استان کشور محسوب ميشود. اين استان بين مدار 30 درجه و 50 دقيقه تا 30 درجه و 51 دقيقه طول شرقي . 15 درجه و 34 دقيقه عرض شمالي قرار گرفته و از شمال به استان تهران (ورامين و ري) و از غرب به استان مرکزي (شهرستانهاي ساوه، تفرش، آشتيان، دليجان و محلات) و از جنوب به استان اصفهان و از شرق به درياچه نمک و استان سمنان (شهرستان گرمسار) محدود است (تصوير 1-1) و بر اساس تقسيمات کشوري داراي يک شهرستان (شهرستان قم)، 5 شهر ( شهر قم ، شهردستجرد، شهر جعفريه، شهر كهك، شهر قنوات)، 9 دهستان ( قنوات، قمرود، راهجرد شرقي، نيزار، كهك، فردو، دستجرد، قاهان، جعفرآباد) و تعداد 356 آبادي داري سكنه و تعداد 580 آبادي خالي از سكنه مي باشد. استان در منطقه دشتي- كوهستاني قرار گرفته كه در پست ترين نقطه در حاشيه كوير 700 متر ارتفاع و بلندترين نقطه آن قله اردهال با ارتفاع 3463 متر در جنوب استان است.
تصوير 1-1: نقشه استان قم
1-1-2- آب و هوا و وضعيت جوي:
آب و هوا به علت مجاورت با كوير در تابستان گرم وخشك و در زمستان تا حدودي ملايم است،به طور کلي داراي دو اقليم كوهستاني و نيمه كويري است.
وضعيت جوي: ميانگين بارندگي در استان145 ميليمتر بوده و حرارت از 13- (در ضمن حد اقل دما در زمستان 86 به 23- درحه سانتي گراد مي رسد) دما در زمستان تا حداكثر 46 درجه سانتي گراد در تابستان متغير است تعداد روزهاي يخبندان به طور متوسط 84 روز كه در ماههاي دي و بهمن مي باشد(سايت جهاد کشاورزي استان قم).
جدول (1-1:( مساحت استان به تفكيك اقليم آب و هوا
عنوان
مساحت (هكتار)
درصد
گرم و خشك
929300
7/82
نيمه خشك
130300
6/11
مديترانه اي
45900
4
نيمه مرطوب
18300
7/1
جمع
1123800
100
1-1-3- منابع آب استان:
منابع آب در استان به دو صورت سطحي و زيرزميني قابل بررسي است. منابع آبي استان شامل 1053 حلقه چاه عميق و نيمه عميق، 993 دهنه چشمه و قنات و دو رودخانه دايمي قمرود و قره چاي بوده كه مجموع آب استحصالي، بالغ بر 1152 ميليون متر مكعب بوده كه 93% آن در بخش كشاورزي به مصرف مي رسد (جدول2-1). مهمترين رودخانه در بخش مرکزي استان قم قمرود مي باشد که با طول 228 کيلومتر از کوه هاي داران و خوانسار سرچشمه مي گيرد و به همراه رودخانه قره چاي به مسيله مي ريزد. در قسمت جنوب و جنوب غربي (ارتفاعات اردهال) قرار دارد و کوه غليق بلندترين قله و تخت سرحوض، گلستان، کوه خضر و دو برادران از کوه هاي مهم استان و اطراف شهر قم مي باشند.
درياچه حوض سلطان يا درياچه شاهي به صورت يک حوضه ي کويري است که در گوشه درياچه نمک واقع شده، در تابستان سفيد مايل به قهوه اي و کوير کامل مي باشد و در زمستان و بهار به صورت درياچه اي ظاهر مي شود. در گذشته اين درياچه بخشي از درياچه نمک (مسيله) بوده ولي امروز از آن جدا افتاده است و در کنار اتوبان قم – تهران قرار دارد.
درياچه نمک (مسيله) محصور بين ارتفاعات مي باشد و ميزان نمک آن بسيار زياد است. رودهاي جاجرود، کرج، حبله رود و شور به آن مي ريزند. در اين درياچه فقط در فصل زمستان آب يافت مي شود و در فصل تابستان به جاي آب ورقه هاي نمک جلب نظر مي کند. هوا در اين ناحيه خيلي خشک است و اختلاف دما در شب و روز به 70 درجه سانتي گراد مي رسد.
رودهاي استان عموماً از غرب به شرق و از جنوب به شمال جريان دارد كه مهمترين آنها عبارت است از:قره چاي، قمرود، بيرقان، بيدهند، قره سو و طغرود و همچنين رودهاي شور، كرج و جاجرود از شمال استان وارد شده و در نهايت همه آنها به درياچه نمك (مسيله) ميريزند.
متوسط بارنگي استان به ميزان 145 ميلي متر و حداقل درجه 13- درجه سانتي گراد (كه اين دما در زمستان سال 87 به 23- درجه سانتي گراد رسيد) و حداكثر آن 46 درجه سانتي گراد مي باشد.
مناطق عمده كشاورزي استان به شرح ذيل مي باشد:
1- دشت جعفرآباد با 20644 هكتار و 140 ميليمتر بارندگي
2- دشت قم (حومه) با 39874 هكتار و 136 ميليمتر بارندگي
3- دشت قمرود با 17587 هكتار و 110 ميليمتر بارندگي
4- دشت قنوات با 12079 هكتار و 110 ميليمتر بارندگي
جدول(1-2): منابع آبي استان
عنوان
تعداد
ميزان تخليه سالانه (ميليون مترمكعب)
چاه (دستي-عميق-نيمه عميق)
1053
4/699
قنات
664
1/239
چشمه
329
5/24
انهار منشعب از رودخانه
118
109
جمع
2164
1072
1-1-4- وضعيت کشاورزي و سطوح زير کشت و ميزان توليد:
استان قم حدود 105 هزار هكتار اراضي كشاورزي كه 8/0 اراضي كشور را شامل مي شود، داراي دو اقليم كوهستاني و نيمه كويري است كه توليدات زراعي آن بالغ بر 374 هزار تن و توليدات باغي 94 هزار تن مي باشد. در سال زراعي 1387-1386 سطح زير كشت محصولات زراعي استان قم 59867.4 هكتار و توليد 374457.4 تن بوده است.
در بخش محصولات باغي در سال 87 سطح زير كشت محصولات باغي مقدار 22691 هكتار با ميزان توليد 43830 تن برآورد شده است. در ضمن متوسط عملكرد (كيلو گرم در هكتار) يونجه، جو، گندم، سبزيجات استان از متوسط عملكرد كشور بيشتر مي باشد.
همچنين در توليدات زراعي، توليداتي همچون پنبه، جو، سبزيجات، يونجه، ساير محصولات جاليزي (طالبي) درصد قابل توجهي از توليدات كل كشور را به خود اختصاص داده است
1-2- انگور
1-2-1- مقدمه:
اين که در چه زمان و کجا انسان براي اولين بار اقدام به کاشت انگور کرد، پرسشي است که احتمالاً هرگز پاسخي به آن داده نخواهد شد. نبودن واژه اي با ريشه مشترک براي لغت انگور در زبانهاي هند- اروپايي خود مبين اين حقيقت است که کشف قابليت خوراکي بودن انگور به طور جداگانه در سراسر اروپا صورت گرفته است. اجداد انگور اروپايي (Vitis vinifera) ابتدا در سواحل مديترانه از حدود سوريه والجزاير به طرف غرب تا اروپاي مرکزي و از آنجا به سمت شرق در نواحي بين درياي سياه و آرام توسعه يافت. اکثر محققان بر اين باورند که موکاري از منطقه آناتولي در شمال ترکيه و يا ناحيه همجوار آن در قفقاز دور نشات گرفته است و اين ناحيه شامل مناطقي مي شود که پراکندگي بوته هاي مو و وحشي V.vinifera موجود در آنها ارتباط بسيار نزديکي با مبدأ کشاورزي غربي در خاور نزديک دارد.
انگور،‌ يکي از مهمترين ميوه هايي است که از زمانهاي قديم، مورد استفاده ي بشر قرار گرفته است. بطور کلي، دو نظريه ي متفاوت در مورد ديرينگي انگور وجود دارد (تفضلي،1370).
انگور يکي از ميوه هايي است که بشر آن را از دير باز شناخته و در طول قرون به روش هاي مختلف از آن بهره گيري نموده است. درخت انگور را در ايران تاک يا مو مي نامند (زمردي،1384).
انگور يکي از مهم ترين ميوه‌هايي است که کشت و توليد آن در کشور ما از سابقه بسيار طولاني برخوردار است. علاقه ايرانيان قديم به مصرف فرآورده‌هاي مختلف انگور بخصوص به حالت تازه خوري، شيره و خشکبار (کشمش)، ناشي از شرايط طبيعي کشور براي پرورش تاک بوده است. بنابراين کشور ايران يکي از سرزمين‌هاي اوليه کشت انگور در جهان به شمار مي‌رود و مردم کشور ما از ديرزمان با روش‌هاي کشت و توليد انگور آشنا بوده‌اند. به همين دليل است که امروزه در اکثر نقاط ايران از نواحي سردسير شمال تا حواشي کوير و همچنين مناطق جنوب،‌ کشت انگور معمول مي‌باشد. علاوه بر اين انگور به طور وحشي و به مقدار فراوان در جنگل‌هاي ايران وجود دارد (اميرقاسمي،1381).
1-2-2- ارزش اقتصادي انگور:
انگور يکي از مهمترين ميوه هايي است که از ديرباز تاکنون ،‌ به مقدار زياد و به اشکال مختلف مورد استفاده ي بشر قرار گرفته است. بر طبق آمار سازمان بين المللي انگور در پاريس،‌ سطح زير کشت انگور در سال 1910، برابر با 7 ميليون هکتار بود که تا سال 1987 نزديک به 10 ميليون هکتار رسيده است (تفضلي، 1370).
تاک يکي از قديمي ترين گياهاني است که کشاورزان در اکثر نقاط ايران با کاشت و نگهداري آن آشنايي دارند . موکاري ايران در وضع حاضر عبارت است از تعدادي واحدهاي کوچک و متوسط در شرايط اقليمي بسيار متغير و مختلف که در ميان سه قطب بزرگ توليد يعني شيراز و اروميه قرار گرفته‌اند (اميرقاسمي،1381 ).
از آنجايي که سطح زير کشت و ميزان توليد انگور نسبت به ساير محصولات باغباني بسيار چشمگير بوده و به صورت‌هاي مختلف در بازارهاي داخلي و خارجي مصرف دارد لذا به لحاظ اقتصادي يکي از معدود محصولاتي است که مي‌تواند يکي از اقلام صادرات غير نفتي را تشکيل دهد. تا قبل از جنگ جهاني دوم، ايران بزرگ‌ترين و مهم‌ترين کشور توليد کننده کشمش و شيره انگور در جهان بوده و اغلب مقام اول يا دوم را حايز بوده است. متأسفانه در اثر توجه نکردن به مسايل باغداري و از جمله تاکداري‌،‌ موستان‌هاي ايران از فناوري صحيح و پيشرفته‌اي بهره مند نبوده است و اغلب با روش هاي اوليه کشت سنتي اداره مي‌شوند (اميرقاسمي، 1381).
1-2-3- سطح زير کشت ،‌ ميزان توليد و عملکرد انگور ايران:
زير کشت تاکستان هاي کشور در سال 1387 با احتساب درختان پراکنده انگور حدود 302 هزار هکتار بوده که 92.1 درصد آن بارور مو بوده است (جدول1-3). استان فارس با سهم 20.8 درصد از سطح بارور تاکستان هاي کشور در جايگاه نخست قرار دارد.توليد انگور کشور حدود 1.7 ميليون تن بوده که 91.9 درصد آن را کشت آبي حاصل شده است.استان قزوين عليرغم رتبه سوم در سطح بارور با 14.5 درصد توليد کشور، در جايگاه نخست توليدکنندگان اين محصول قرار دارد. بنابر جدول(1-3) ميزان سطح زير کشت انگور در استان قم 5/818هکتار و ميزان توليد 6/2908 تن بوده است.
1-2-4- ارزش غذايي انگور:
انگور ،‌ از نظر ارزش غذايي و خواص بهداشتي،‌ داراي سودمنديهاي بسياري است ، ميزان مواد و عناصر مختلف موجود در ميوه ي انگور، با توجه به نوع رقم، شرايط محل کاشت و درجه ي رسيدگي حبه ي انگور، کاملاً متفاوت است. براساس نتايج آزمايشهاي فراواني که از سوي سازمان تحقيقاتي FAO بر روي انواع مختلف انگور انجام گرفته است، ميانگين ميزان مواد غذايي موجود در هر 100 گرم انگور تازه و کشمش،‌ به ترتيب در جدول شماره 9-1 برآورده شده است (تفضلي، 1370).
جدول 1-3 سطح زير کشت، ميزان توليد و عملکرد انگور کشور به تفکيک استان در سال 1387 واحد:هکتار- تن
ميزان توليد
سطح کشت باغات(با احتساب درختان مخلوط پراکنده )
نام استان
(تن)
بارور(هکتار)
غير بارور(هکتار)
ديم
آبي
جمع
ديم
آبي
جمع
ديم
آبي
34
230840,4
16384,6
9
16375,6
422,5
3
419,6
آذربايجان]]>

این مطلب را هم بخوانید :  دانلود پایان نامه با موضوعDiscourse، social science، determination

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.