ژانویه 16, 2021

تحقیق رایگان با موضوع دانشگاه تهران، استان اصفهان، استان زنجان

1 min read
<![CDATA[]]>

پراكنش اين گونه تقريباً با پراكنش مهمترين ميزبانش انگور وابسته مي باشد. در آرژانتين، شيلي، فرانسه، آلمان، يونان، مجارستان، ايران، عراق، ايتاليا، افريقاي شمالي، پرتقال، اسپانيا، تركيه و ايالت متحده يافت شده است(Sauthey ,1973). نماتد بارها همراه و بعنوان ناقل ويروس در تاكستانهاي الجزاير، آرژانتين، شيلي، فرانسه، مجارستان، عراق، ايتاليا، لهستان، اسپانيا، تركيه و ايالت متحده امريكا يافت شده است . اغلب تاكستانهاي افريقاي جنوبي، تاجيكستان و ويكتوريا (استراليا) توسط اين نماتد صدمه ديده اند.
شکل 4-7 X. index. (A_E).نر A: بخش جلويي بدن، B: ناحيه مري ، C: اندام توليد مثلي , D::.دم و E: تمام بدن.
Fig. 4-7 X.diversicaudatum (A_E) A: Anterior region; B: Oesphageal region C :Reproductive system, D: Tail and E: Entire body
انجير و رز بعنوان ميزبانان خوب در ايالت متحده امريكا شناخته شده اند(Radewald & Raski, 1962) و همچنين انجير و شاه توت در ايتاليا (Mertelli & Raski, 1963) نيز جزء ميزبانان اين نماتد ذكر شده اند(Siddiqi ,1973.).
اثبات انتقال ويروس برگ بادبزني مو توسط X.index بوسيله Hewitt et al.,1958 صورت گرفت كه اولين اثبات انتقال ويروسها توسط نماتدهاست. براي كسب و حمل مطلوب ويروس توسط اين نماتد به زمان 5 تا 10ثانيه و دماي 13 تا24 درجه سانتيگراد نياز است. نماتد توانايي انتقال ويروس را براي 4 تا 8 هفته وقتيكه از گياهان عاري از نماتد تغذيه مي كند و يا به مدت 9 ماه انتظار در شرايط عدم تغذيه حفظ مي كند. در شيلي (Gonza’lez & Valenzola, 1968) و مجارستان(Martelli & Sarospataki, 1969) انتقال ويروس موزاييك زرد انگور توسط اين نماتد گزارش شده است. اين گونه قبلا توسط مجتهدي و همكاران(1363) از ايران به همراه دو گونه ديگر X.vittenzi و X.pachtaicum گزارش گرديده ولي خصوصيات مورفومتريك آن ذكر نشده بود. همچنين توسط دكتر فدايي تهراني (1382) از تاكستانهاي كرج و بوئين زهرا و توسط راحتي(1388) نيز از تاکستانهاي شاهرود گزارش شده است. در اين بررسي، اين نماتد از ريشه پسته و مو جداسازي و شناسايي گرديد. اين نماتد بيشترين فراواني را در ميان گونه هاي استخراج شده دارا بود كه گمان ميرود علائم مشاهده شده روي ريشه مو(انتهاي ريشه هاي فرعي بو ته ها حالت چماقي شده و نقاط نكروز روي ريشه ها)مربوط به همين نماتد باشد.
مطالعات نشان مي دهد که گونه هاي Xiphinema در تاکستان هاي انگور ايران پراکنده هستند و در ميان گونه هاي Xiphinema، گونه X.index نسبت به ساير گونه ها براي تاکستان هاي ايران پاتوژنيک تر بوده و بسياري از ويروس ها را منتقل مي کنند و به نظر ميرسد مي توان وجود اين نماتد را يکي از دلايل عملکرد پائين تاکستان هاي ايران عنوان کرد(مجتهدي و همکاران، 1363).
تاكنون مقاومت از هيچ گونه زراعي مو نسبت به گونه X.index گزارش نشده است( Kunde et al.,1968).
در مورد سه گونه از Xiphinema که شامل X.index، X.basilgoodeyi و X.diversicaudatum مي باشد، بررسي صورت گرفت و تفاوت هاي جزئي که شامل تفاوت در اندازه زني ها و يا تفاوت در تعداد سوراخ هاي بدن مي باشد، مشاهده شد اما از ديگر تفاوتها مي توان موارد ذيل را نام برد:
1. ساختار ماده: در X.index و X.basilgoodeyi شبيه به هم بوده اما تفاوت هايي با X.diversicaudatum دارند.
2. ساختار کوتيکول در قسمت مياني بدن: در X.index و X.diversicaudatum لايه هاي خارجي نسبت به لايه هاي داخلي نازک تر هستند در حاليکه در X.basilgoodeyi هر دو لايه تقريباً به يک ضخامت هستند و معمولاً لايه خارجي کمي ضخيم تر است.
3. وجود نر: در X.index و X.basilgoodeyi نرها کمياب هستند در حالي که در X.diversicaudatum نر ها فراوان تر مي باشند.
4. دم در لارو سن يک: در لارو سن يک از X.basilgoodeyi ، دم داراي نوک بلند و غير عادي مي باشد اما در X.index و X.diversicaudatum دم داراي نوک کوتاه تر و نماي کلي عادي تري مي باشد.
راسته Triplonchida :
اين راسته شامل خانواده Trichodorideaاست که خود شامل 100 گونه و پنج جنس مي باشد.دو جنس مهم اين خانواده Trichodorus و Paratrichodorus مي باشد.
4-12-جنس Paratrichodorus Siddiqi, 1974
نماتد ماده چاق، به طول 0.5-1.4 ميليمتر، پس از کشتن با حرارت، سيگاري شکل مي شود(شکل4-8). شبيه جنس Trichodorus، کوتيکول در واکنش به حرارت يا فيکساتيو ها متورم. در نصف گونه هاي موجود منافذ جانبي در سطح بدن ديده مي شوند ولي به طور مشخص در فاصله اي به اندازه ي عرض بدن از فرج قرار ندارند. فرج به شکل سوراخ کوچک، شکاف عرضي کوچک يا شکاف طولي. واژن با اندازه ي يک سوم عرض بدن ، ماهيچه هاي آن خيلي ضعيف توسعه يافته. داراي دو لوله ي جنسي و داراي برگشتگي. دم گرد و کوتاه. ممکن است قسمت عقبي مري با روده، همپوشاني داشته و يا روده به سمت جلو روي حباب انتهايي مري امتداد داشته باشد. حالت ماهيچه اي و اسکلروته واژن، ضعيف تر از جنس Trichodorus، نماتدهاي نر اغلب پس از کشتن با حرارت به طور مستقيم قرار مي گيرند. افراد نر در حدود 40 در صد گونه ها وجود دارد. فاقد پاپيل گردني و در صورت موجود بودن به تعداد يک عدد و جلوتر از منفذ دفعي- ترشحي و نزديک آن. فاقد منافذ گردني جانبي و در صورت وجود يک جفت نزديک قاعده ي استايلت يا منفذ دفعي – ترشحي. بيضه يک عدد، اسپرم ها به اشکال مختلف ( استوانه اي بزرگ، گرد يا تخم مرغي کوچک يا نخي شکل)، آلت نرينه معمولا راست، داراي شيارهاي عرضي به استثنا در دو انتها. داراي گوبرناکولوم. ماهيچه هاي نگهدارنده ي اسپيکول تشکيل کپسول تخم مرغي کشيده و ضعيفي مي کنند.داراي بورساي کوچک. يک تا سه و ندرتا چهار ضمايم جفت گيري کنار شکمي، دو تاي اولي در محدوده ي اسپيکول. دم کوتاه و گاهي داراي يک جفت پاپيل مياني شکمي – جانبي است . معمولا داراي منافذ دمي (Decraemer, 1995 )
اين نماتدها، نماتدهاي انگل خارجي مهاجر هستند و در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري پراکنده هستند و موجب کوتولگي شديد ريشه هاي ميزبان مي شوند. بعضي گونه ها ويروس هاي گروه توبرا را به گياهان منتقل مي سازند(خانواده Longidoridea ويروس هاي نپوويروس را منتقل ميکنند).
4-12-1-گونه Paratrichodorus sp.
شکل(4-8) و جدول(4-16)
اين گونه با مشخصات ارائه شده براي جنس Paratrichodorus مطابقت دارد.کوتيکول بدن کاملاً متورم است. فاقد پاپيل گردني .مري بلند داراي هم پوشاني.ضمائم يا مکمل هاي نيمه شکمي قبل از کلوآک نامشخص هستند. اسپيکول مستقيم و کشيده، ماهيچه هاي اندام جفت گيري ضعيف رشد کرده اند. سلول هاي اسپرم بزرگ و بيضي شکل، با هسته هايي مشخص و دوکي شکل.دم نسبتاً مستقيم.
Origin
Qom region
Characters
Male
n
1
L
700
a
23.33
b
5.14
b’
4.26
c’
0.61
T
58.3
Onchiostylet
41
Onchium

spicul
43
Gubernaculum
6
Table 4-16 Morphometric characters of Paratrichodorus sp. population
(All measurements in micrometer
شکل 4-8 Paratrichodorus sp. (A_C).نر A: بخش جلويي بدن، و ناحيه مري ، B: اندام توليد مثلي , C: تمام بدن.
Fig. 4-8 Paratrichodorus sp (A_C) A: Anterior region and Oesphageal region, B: :Reproductive system, C: Entire body
جمع بندي و ارائه پيشنهادات:
حاصل اين تحقيق گزارش 17 گونه نماتد متعلق به 11 جنس از راسته Tylenchida و Dorylaimida و Triplonchida مي باشد كه بر اساس محل جمعآوري و نوع محصول در جدول 4-36 آورده شده است.در بين گونه هاي شناسايي شده برخي از اهميت بيشتري برخوردار هستند از آن جمله مي توان به نماتدهاي انگل گياهي (مولد زخم ريشه، نيمه داخلي ساکن، خارجي ساکن و مارپيچي)، نماتدهاي ناقل ويروس،و نماتدهاي مولد گره ريشه اشاره كرد.
1. با عنايت به حضور گسترده نماتدهاي مولد زخم ريشة Pratylenchus thornei و P. neglectus ، پيشنهاد مي شود مطالعاتي بر روي ساير جنبه ها اعم از بيولوژي، ميزان خسارت و اثر متقابل آنها با ساير عوامل بيماريزا در منطقه صورت پذيرد.
2. با توجه به حضور نماتدهاي ناقل ويروس از جمله (Xiphinema index) كه علاوه بر خسارت مستقيم به ريشه باعث گسترش بيماريهاي ويروسي مي شوند، لذا پيشنهاد مي شود اقدامات كنترلي مناسبي در زمينه كاهش خسارت آنها و جلوگيري از گسترش بيماريهاي ويروسي انجام پذيرد.
3. با توجه به اينکه کار بررسي نماتدهاي استان قم تا کنون صورت نگرفته است، توصيه مي شود كار شناسايي نماتدهاي اين استان در مناطقي كه كمتر نمونه برداري انجام شده و همچنين منابع طبيعي و گياهان زينتي اين استان انجام پذيرد
فهرست منابع
ابريشمي, محمد حسن(1373). پسته ايران. شناحت تاريخي. مرکز نشر دانشگاهي 33, 627 ص.
اخياني، ا. داماد زاده، م و احمدي، ع (1372). فون نماتدهاي پارازيت گياهي در مزارع چغندر قند استان اصفهان. خلاصه مقالات يازدهمين كنگره گياهپزشكي ايران. ص 123.
اخياني، ا. مجتهدي، ح و نادري، ا (1362). گونه ها و نژادهاي فيزيولوژيك نماتدهاي مولد غده ريشه در ايران. مجله بيماريهاي گياهي، 20: 75-70.
اميدوار، م (1347). نماتدهاي مضر نباتي. انتشارات وزارت كشاورزي، 224 ص.
امير قاسمي, تراب(1381). انگور: کاشت, داشت, برداشت و فرآوري. انتشارات آيندگان, 199 ص.
باروتي، ش (1353). بررسي نماتد مولد غده ريشه در ايران. مجله بيماريهاي گياهي، 10: 85-78.
باروتي، ش (1360).معرفي دو گونه نماتد زيان آور گياهي از ايران. مجله آفات و بيماريهاي گياهي، 49: 106-102.
باروتي، ش و خيري، ا (1368). مطالعه فون نماتدهاي پارازيت گياهي استان زنجان. خلاصه مقالات نهمين كنگره گياهپزشكي ايران. ص 174.
باروتي، ش و علوي، ا (1374). نماتد شناسي گياهي، اصول و نماتدهاي انگل و قرنطينه در ايران. 278ص.
بي نام (8713). آمارنامه كشاورزي. اداره آمار و اطلاعات ادارة كل كشاورزي ايران، 114 ص.
پاك نيت جهرمي، م (1370). بررسي و شناسايي فون نماتدهاي زيان آور موستانهاي آبي در استان فارس. پايان نامه كارشناسي ارشد بيماري شناسي گياهي، دانشكده كشاورزي، دانشگاه تهران، 171 ص.
پدرام فر، ح (1376). شناسايي فون نماتدهاي پارازيت گياهي از راسته Tylenchida در مزارع برنج استان گيلان. پايان نامه كارشناسي ارشد بيماري شناسي گياهي، دانشكده كشاورزي، دانشگاه تربيت مدرس، 100 ص.
پورجم، ا (1377). بررسي شكل شناسي و طبقه بندي گونه هاي جنس Pratylenchus در شمال ايران. رساله دكتري بيماري شناسي گياهي، دانشكده كشاورزي، دانشگاه تربيت مدرس، 261 ص.
پورجم، الف، خيري، الف، گرارت، اي و عليزاده، ع (1378). وجود تغييرات در دو گونه نماتد]]>

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.