ژانویه 25, 2021

تحقیق رایگان با موضوع درجه حرارت

1 min read
<![CDATA[]]>

مقايسه اندازه‌‌ها و مشخصات گونة جدا شده از قم با گزارشات فوق، نايكل (Nickle, 1991) و ساير جمعيتهاي گزارش شده از ايران، نشان داد كه گونه مورد مطالعه با گونه Z. guevarai مطابقت كامل دارد. اين گونه در سال 1963 توسط توبار از خاك اطراف ريشه Cupressus sympervirens در اسپانيا شناسايي و معرفي شده است. در ايران گونه فوق براي اولين بار از ريزوسفر چغندر قند و گندم در كرج و يونجه در اصفهان توسط خيري (1972) گزارش شده است و تاكنون گزارشات متعددي مبني بر وجود اين گونه در مناطق مختلف ايران ارائه گرديده است. گونة مذكور توسط شجاعي (1376) از مزارع پياز اصفهان، گزارش شده است. در اين تحقيق گونه مورد بحث از ريشه پسته در نواحي مختلف (جنت آباد و جاده قديم کاشان) جمع آوري و تشخيص داده شد.
Table 4-8 Morphometric characters of Zygotylenchus guevarai population
(All measurements in micrometer )
Origin
Qom Region
Siddiq
i(1963)
Tobra jimeneze(1963)
Characters
Female
Female
Female
n
2
4
33
L
0.5(0.48-0.52)-
0.48-0.55
0.51(0.42-0.58)
a
28.3±1.6(27.2-29.4)
27-30
27.9(24.2-31.2)
b
4.9±0.5(4.5-5.2)
5.1-5.7
4.5(3.6-5.2)
c
19.7±0.6(19.2-20.1)
18-20
20.1(17-24.6)
c’
2.7±0.2(2.5-2.8)
2.5-3

V
59.8±0.6(59.4-60.20
59-62
63.4(60.9-66.8)
St
15.8±0.4(15.5-16)
16-17
15.5(14.7-16.3)
مشخصات کلي نماتد ريشهگرهاي Meloidogyne :
نماتدهاي ريشهگرهاي متعلق به جنس Meloidogyne Goeldi‚ 1892، زير خانواده Meloidogyninae و خانواده Meloidogynidae از راسته Tylenchida ميباشند (Lamberti, F. and Taylor, C.E. 1979 & Castagnone-Sereno 2006 P.).
چهار گونه مهم,M. incognita ،M. arenaria ، M. hapla و M. javanica 98 درصد جمعيت جهاني اين جنس را تشكيل ميدهند (Hussey, 1985a).
4-7 – جنس Meloidogyne Goeldi, 1892:
مشخصات:
اين جنس به زير خانواده Meloidogyninae تعلق دارد. ماده بالغ اين جنس باد کرده و گلابي شکل و طول آن به طور متوسط بين 3/1-44/0 ميلي متر و عرض آن به طور متوسط بين 7/0-32/0 ميلي متر متغير مي باشد. گردن بيرون آمده و مشخص،‌ فرج و مخرج در انتهاي بدن واقع شده و در اطراف آنها با خطوطي مواج (Striae) احاطه شده است. در برش عرضي ديسک لبي، دمبلي شکل مشاهده مي گردد.
ضخامت کوتيکولي متوسط در طول زندگي ماده نرم باقي مي ماند. شبکه کوتيکولي سر ضعيف و منفذ دهاني را احاطه مي کند. استايلت از بخش هاي مخروطي، استوانه اي و گره ها تشکيل شده و شکل استايلت يک مشخصه تکميلي براي شناسايي گونه ها مي باشد.
حباب مياني داراي دريچه مشخص و حباب انتهايي مري شامل سه غده که با روده همپوشاني دارند و ترشحات خودشان را در سه نقطه از سيستم گوارشي ترشح مي کنند. محل ريزش غده پشتي در زير استايلت واقع شده و فاصله آن تا قاعده استايلت در بين گونه ها متغير مي باشد. محل ريزش دو غده ديگر در حباب مياني مي باشد. منفذ دفعي ترشحي در جلوي حباب مياني و کمي پايين تر از گره‌هاي استايلت واقع شده است. ماده ها دو تخمدانه و متشکل از دو لوله توليد مثلي بلند و به هم پيچيده و به طرف جلوي بدن که بخش عمده بدن را اشغال مي کند و بخشهاي مختلف تخمدان به خوبي مشخص مي باشند. شش غده تک سلولي بزرگ مخرجي در بخش عقبي بدن به روده چسبيده و ماده اي ژلاتيني محافظ تخم گذاشته مي‌شوند.
طول بدن نرهاي کرمي شکل بين 2-7/0 ميلي متر متغير مي باشد. سر در نرها کوتاه، همطراز با بدن و از دو بخش کلاهک سر و ناحيه سر تشکيل شده است. کلاهک سر شامل يک ديسک لبي است که توسط لبهاي جانبي و مياني احاطه شده است. اگر چه طول استايلت در بيشتر گونه ها بين 24-18 ميکرومتر طول دارد ولي در بين گونه هاي مختلف بين 30-13 ميکرومتر متغير مي باشد. يکي از فاکتورهاي دخيل در شناسايي گونه ها فاصله محل ريزش غده پشتي مري تا قاعده استايلت است و اين فاصله بين دو تا 13 ميکرومتر متغير مي باشد. در نرهاي طبيعي يک بيضه وجود دارد ولي در ماده هايي که به طور غير طبيعي به نر تبديل شده اند
(Sex-revered males) ممکن است داراي دو بيضه باشند. اندازه اسپيکول بين 40-19 ميکرومتر متغير و نرها فاقد بورسا مي باشند. دم در نرها کوتاه و گرد مي باشد.
لارو سن دو کرمي شکل و مهاجر، سر در راستاي بدن و شبکه کوتيکولي سر و استايلت ظريف مي باشد. در پايان سن دوم لاروي، اين لاروها ساکن و متورم و داراي دم ميخي شکل مي باشند. لاروهاي سن سوم و چهارم در داخل پوست سن دوم، مراحل زندگي خود را طي کرده و فاقد استايلت مي باشند. (Eisenback & Triantaphyllou , 1991.Maggenti & Fortuner , 1988)
گونهها و نژادها:
به علت مشکل بودن شناسايي گونهها، تاکسونومي Meloidogyne چندان مشخص نميباشد زيرا معيارهاي که براي تفکيک و جدايي بين فرمهاي مرفولوژيک مورد استفاده قرار گرفته يک تعريف علمي و عيني از گونه در اين جنس بدست نداده است. مطالعات اخير ثابت کرده است که اغلب گونه هاي اين جنس به طريق پارتنوژنزيز ( Parthenogenesis ) تکثير پيدا ميکنند يعني مفهوم گونـه بيــولوژيکي در مورد اينها نميتواند مصداق داشته باشد (Taylor, A.L. and Sasser, J.N. 1978).
4-7-1- نماتد ) Chitwood, 1949 M. incognita (Kofoid & White1919
شکل(4-2)
اين گونه نسبت به ساير گونهها بيشترين حضور را در اکثر مناطق جهان دارد و پراکندگي جغرافيايي آن بين مدارات 40 درجه شمالي تا 33 درجه جنوبي است، داراي دامنه ميزباني وسيع بوده و متوسط حرارت اپتيمم در سال براي اين گونه 30-18 سانتيگراد و مناسبترين درجه حرارت ماهانه 27 سانتيگراد ميباشد. معمولا همراه گونه M. javanica يافت ميشود و در نواحي که دماي سردترين ماه سال کمتر از 3 درجه سانتيگراد است يافت نميشود، بدين جهت اين گونه مخصوص مناطق گرم و نيمهگرم ميباشد و در مناطقي که داراي بارندگي ساليانه 500 ميليمتر است، حدود يك سوم گونــه هاي اين جنس را تشکيل ميدهد.
مشخصات ماده :
پارازيت داخلي، فرم بدن مشخصاً به شکل گلابي و در قسمت عقبي بدن تقريباً گرد و در قسمت جلو داراي گردن برجسته مي باشد که به تدريج به طرف سر باريک مي گردد. سر داراي دو و يا گاهي سه شيار که در بعد از کلاهک سر واقع شده است. گره هاي استايلت گرد و به جوانب کشيده مي شود.
منفذ دفعي ترشحي در سطح يا بعد از گره هاي استايلت به فاصله 18 تا 21 شيار در زير سر واقع شده است. حباب مياني مري به طول 35 تا 40 و عرض 29 تا 39 ميکرومتر و داراي دريچه اي به طول 14 تا 17 و عرض 5/10 تا 11 ميکرومتر مي باشد. شبکه کوتيکولي انتهاي بدن از لحاظ شکل متنوع تر از ساير گونه هاي اين جنس مي باشد و داراي کمان پشتي بلند با شيارهاي صاف و يا در بعضي از افراد ديگر کمان پشتي کوتاه و فاصله بين شيارها کم و شيارها داراي پيچ و خم زياد و يا زيگزاگ مي باشند.
سطوح جانبي نامشخص ولي گاهي مواقع شکست هايي در شيارهاي شبکه کوتيکولي انتهاي بدن در منطقه سطوح جانبي قابل تشخيص مي باشد که انتهاي شکستگي ها اغلب دو شاخه اي مي باشند. در اغلب مواقع بعضي از شيارها به طرف فرج خميدگي دارند. فاصله فرج – مخرج 15 تا 20 ميکرومتر مي باشد. محل ريزش غده پشتي مري در نزديکي قاعده استايلت و به فاصله سه تا چهار و نيم ميکرومتر از آن به مجراي مري مي ريزد.
نر: يافت نشد.
لارو سن دوم:
سر همطراز با بدن، به شکل مخروطي تخت (Truncate cone) در ديد جانبي و کمي نيمه کروي در ديد پشتي-شکمي و گره هاي استايلت مشخص و گرد مي باشد و هميزونيد به طول سه شيار و در جلوي منفذ ترشحي واقع شده است.
سطوح جانبي داراي چهار شيار که شيارهاي خارجي دندانه دار مي باشند. راست روده حجيم و دم به طرف انتهاي بدن باريک شده، انتهاي آن کمي نوک تيز مي باشد و شيارهاي بدن به طرف انتهاي بدن درشت تر مي شوند. قسمت شفاف انتهاي دم داراي فرو رفتگيهاي نامتقارن مي باشد.
شکل 4-2 Meloidogyne javanica & M.
incognita: . (A-E) A: بخش جلويي بدن، B: دم ، D: سطوح جانبي، E: تمام بدن، F : برش عرضي ماده M. incognita و C: برش عرضي ماده M. javanica
Fig. 4-2 Meloidoggye javanica (A-E). A: Anterior region; B:Tail, C: Crass-section of vulva(M.javanica) , و. Lateral field, E: Anterior region; F: Crass-section of vulva(M.incognita).
بحث:
با استفاده از کليد جپسون (Jepson, 1987)، شرح و اندازه هاي اورتون ويليامز(Ortonwilliams , 1973) و شرح و اندازه هاي ايزن باک و تريانتافيلو (Eisenback & Triantaphyllou, 1991) نمونه هاي مورد بررسي M. incognita تشخيص داده شد. اين گونه از خاک تاکستان هاي قم جمع آوري و شناسايي شد.شکل(4-1)
4-7-2-گونه Meloidogyne javanica (Treub , 1885) Chitwood, 1949
( شکل4-2)
در تمام نقاط دنيا وجود داشته و دومين گونه معمول با دامنه ميزباني وسيع ميباشد. محدوده زيستي آن بين مدارات 32 درجه شمالي تا 33 درجه جنوبي است که در حدود 3 درجه کمتر از گونه M. incognita است. در نواحي که ميانگين سردترين درجه حرارت ماه سال کمتر از 3 درجــه سانتيگراد است کمـياب ميباشـد و در منـاطقي که متوسط بارنــدگي ساليــانه500 ميليمتـر و کمتـر است، دو سوم گونــههاي نمـاتـد ريشهگرهاي را تشکيل ميدهد. اين گونه معمولا همراه با گونه M. incognita يافت مي شود.
مشخصات:
ماده:
پارازيت هاي داخلي، بدن ماده هاي بالغ تقريباً کروي که در قسمت جلو داراي گردني است که به تدريج به طرف سر باريک مي گردد و شکل عمومي بدن گلابي شکل مي باشد و قسمت انتهاي بدن گرد و يا ممکن است در ناحيه شبکه کوتيکولي انتهاي بدن (Perineal region) کمي برآمده باشد. يک شيار عرضي که کمي بزرگتر از اولين شيار عرضي بدن مي باشد در قاعده سر بعد از کلاهک سر قرار گرفته است و استايلت باريک و بخش مخروطي آن از طرف پشتي کمي خميدگي دارد. که از خصوصيات اين گونه محسوب مي گردد و داراي گره هاي انتهايي گرد مي باشد که کمي به طرف پايين متمايل بوده و فاصله محل ريزش غده پشتي مري تا گره هاي استايلت چهار ميکرومتر است. حباب مياني مري کروي ،‌ به طول 33 تا 34 و عرض 28 تا 30 ميکرومتر و داراي دريچه هلالي شکل بزرگي به طول 16 و عرض 9 تا 11 ميکرومتر در مرکز مي باشد.
طرح شبکه کوتيکولي انتهاي بدن (perineal pattern) به علت داشتن دو شيار موازي در سطوح جانبي، که شيارهاي عرضي بدن را به طور مشخص به دو بخش پشتي و شکمي تقسيم مي نمايد (به طور که کمتر خطي از ناحيه پشتي به ناحيه شکمي امتداد مي يابد) از خصوصيات بارز اين گونه محسوب مي گردد که آن را از ساير گونه هاي اين جنس متمايز مي سازد. شبکه کوتيکولي انتهاي بدن به اشکال گرد تا بيضوي و بلندي کمان پشتي (dorsal arch) 19 تا 34 ميکرومتر و در ناحيه پشتي اين شبکه شيارهاي روي پوست از گرد و کوتاه تا کمي بلند و گاهي خوابيده مشاهده مي گردد که صاف تا کمي موجدار است و اين شيارها در فاصله بين فرج- مخرج مشاهده نمي گردد. در دو طرف شکاف تناسلي خطوط کوتاه و نامنظم و در انتهاي دم، خطوط شکسته، موجي يا حلقوي ناپيوسته اي به چشم مي]]>

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.