مارس 7, 2021

پایان نامه رایگان درمورد کارشناسان، حمل ونقل

1 min read
<![CDATA[]]>

يکي از کارهايي که اخيرا در اين زمينه انجام شده است مر بوط به رحماني و حيدري (2013) است که از رويکرد پيشگويانه واکنشي استفاده کردهاند و همچنين رحماني و همکاران(2014) از يک رويکرد واکنشي براي زمانبندي جريان کارگاهي انعطافپذير 6 مرحلهاي که فقط دو مرحله از آن شامل دو ماشين موازي و بقيه تک ماشين هستند، اسفاده کردهاند. آنها براي زمانبندي کار ورودي جديد ابتدا منتظر ميمانند تا کارهايي که در حال پردازشند به کار خود ادامه دهند و سپس براي کارهاي باقيمانده و کار جديد مجددا زمان بندي انجام دهند.
در تحقيق پيشرو کار ورودي جديد که همان عمل جراحي ميشود با توجه به اورژانسي بودن اين کار نميتوان منتظر ماند تا بقيه کارها به پردازش خود ادامه دهند و سپس زمانبندي مجدد انجام گيرد. در اين تحقيق از قبل اين رويداد غير منتظره با افزايش قابليت اطمينان سيستم در نظر گرفته ميشود. معيارهاي قابليت اطمينان با توجه به مطالعه موردي در ادامه بيشتر شرح داده خواهد شد.
3-5-1 قابليت اطمينان
قابليت اطمينان3 يكي از مهمترين مشخصه هاي كيفي قطعات، محصولات و سيستم هاي بزرگ و پيچيده ميباشد كه در ارزيابي اهداف و بررسي وضعيت فعلي آنها، از نقش و اهميت شايان توجهي برخوردار است. امروزه اين بحث در تمام جنبههاي كاربردي بصورت يك اصل و نياز مبرم مورد پذيرش قرار گرفته و برنامه هاي جامعي جهت نيل به آن مدون گرديده است. سيستمهاي نظامي در اين زمينه از همگان پيشي گرفته و رسيدن به مراتب بالايي از قابليت اطمينان را جزو اهداف اصلي خود قرار داده اند. شايد مهمترين نقش و ويژگي قابليت اطمينان در حوزه ي كاهش هزينه ها باشد. زمانيكه بازسازي عناصر معيوب، هزينه هاي بالاسري غير سودآور را به مجموعه تحميل مي كند و نيز هزينه هاي تعمير و نگهداري نه تنها شامل قطعات و نيروي كار، بلكه مواردي همچون حمل ونقل و انبارداري را نيز در بر مي گيرد در اين هنگام است كه الزامات قابليت اطمينان مي تواند به عنوان يكي از اهداف اصلي مورد توجه قرار گيرد.
مطلوب اين است كه در صورت نياز به عملكرد درست تجهيزات در مقاطع مختلف، اين انتظار بر آورده شود. ولي ممكن است كه همواره چنين نباشد و نتوان در سطح مورد نظر، عملكرد مناسبي از آن دستگاه مشاهده كرد. مهندسين شاغل در سيستم، بويژه مهندسين قابليت اطمينان همواره مقدار زيادي از زمان و ساير منابع خود را صرف رفع اين نقيصه و رسيدن به سطح كيفي مطلوب مي نمايند. نظر به گستردگي دامنه بحث قابليت اطمينان و اهميت آن در تمام مراحل يك پروژه اين موضوع دردوره ها و مقاطع مختلف عملي و دانشگاهي در بالاترين سطوح، آموزش داده مي شود.
3-5-1-1 قابليت اطمينان براي اتاق عمل
در قسمت قبل تعاريف و توضيحات مربوط به قابليت اطمينان آورده شده است. در اين قسمت قابليت براي اتاق عمل و لزوم بکارگيري آن و همچنين نحوه به کار گيري قابليت اطمينان توضيح داده خواهد شد.
در حوزه سلامت قابليت اطمينان از اهميت بالايي برخوردار است. در مطالعه موردي که در اين تحقيق در نظر گرفته شده است در گام اول که مرحله تصميم استراتژيک است، طراحي اتاق عمل و تعيين تعداد تيمهاي بيهوشي در مرحله اول و تعداد تيمهاي جراحي در مرحله دوم صورت گرفته است. پس آن سيستم راه اندازي ميشود و عملهاي جراحي با توجه به تواليهاي بدست آمده براي انواع عملهاي جراحي شروع به کار ميکند.
بعد از گرفتن تصميم استراتژيک نوبت به تصميمات عملياتي ميرسد. در گام اول (تصميم استراتژيک) با توجه به عدم قطعيت زمان انجام عملها، زمانبندي با در نظر گرفتن هدفهاي استراتژيک توليد شده است. حال ممکن است در سيستم اتاقهاي عمل، عمل جراحي غير قابل پيشبيني (اورژانسي) نياز به انجام باشد. در اين گونه مواقع نيز بايد از قبل تصميماتي گرفته شود تا سيستم قابليت پاسخگويي به کارهاي جديد را داشته باشد. در حوزه سلامت و زمانبندي اتاقهاي عمل اين مرحله از اهميت ويژهاي برخوردار است زيرا ممکن است کار ورودي به قدري اورژانسي باشد که احتمال مرگ بيمار نيز وجود داشته باشد. به همين منظور بايد از قبل براي چنين اتفاقهاي غيرمترقبهاي برنامهريزي کرد. براي پيشگيري از چنين اتفاقاتي، در اين تحقيق از قابليت اطمينان استفاده ميشود.
قابليت اطمينان در اين تحقيق با درنظر گرفتن سه هدف متعادل کردن بار کاري بر روي هر تيم، مجموع زمان اتمام کارها و ميزان مشغول بودن يک تيم بخصوص بيان ميشود که در ادامه اين معيارها و دلايل انتخاب آنها شرح داده خواهد شد.
تمام اطلاعاتي که در اين بخش با توجه به آنها به مدلسازي و تعريف مسأله پرداخته شد با توجه به مطالعات ميداني و مصاحبه با خبرگان بهدست آمده است.
معيار اول: بار کاري بر روي هر تيم
در بحث عملهاي جراحي، تعداد عملهايي که يک تيم در يک شيف کاري انجام ميدهد و همچنين مدت زماني که اين تيم مشغول به کار است از اهميت ويژهاي برخوردار است. در واقع هدف اصلي بالانس کرد حجم کار روي تيمها به طوري عملها به طور متعادل بين تيمها تقسيم شود و از تمامي تيمها استفاده لازم به عمل آيد.
هرچه تيم جراحي بيشتر مشغول به کار باشد و تعداد عملهاي بيشتري در يک شيفت انجام دهد خطاي آن تيم نيز بيشتر ميشود زيرا افزايش مدت زمان جراحي و افزايش تعدا عملهاي جراحي خطاي مربوط به تيم جراحي نيز افزايش پيدا ميکند. اين خطاها ميتواند ناشي از خستگي جراحان و تکنسينهاي اتاق عمل باشد. همچنين استفادهي مداوم از تجهيزات اتاق عمل درصد خطاي اين تجهيزات نيز بالا ميبرد.
براي نشان دادن تعادل بار کاري بر روي هر تيم معياري بر مبناي خطا استفاده ميشود که مفهوم آن فاصله از ميزان تعادل است که بايد به حداقل برسد. . اين مقادير از قبل براي هر ماشين تعيين ميشود که با توجه به مسأله مورد نظر ميتوان از روشهاي مختلف بدست آورد.
بعد از معلوم شدن مقادير ميتوان معيار مورد نظر را بيان کرد که عبارت است از:
(3-28)
عبارت(3-33) يک عبارت غيرخطي است. براي استفاده در مدل مسأله موجود ابتدا بايد به صورت خطي تبديل شود. خطي شده عبارت (3-33) عبارت است از:
(3-29)
(3-30)
که در عبارت(3-34) مقدار همان ميزان خطا يا ميزان انحراف مجموع مدت زمان استفاده از هر تيم از ميانگين ميباشد. در واقع هدف حداقل کردن مجموع هاست که ميتوان آن را به عنوان مجموع خطا يا انحراف تعريف کرد که اين معيار به عنوان يکي از معيارهاي قابليت اطميناني است که در گام عملياتي براي زمانبندي اتاقهاي عمل مورد استفاده قرار ميگيرد.
معيار دوم: مجموع مدت زمان در جريان کل کارها4
معمولا هرچه مدت زمان نگهداري يک بيمار در اتاق عمل افزايش يابد ريسک عمل جراحي نيز بالا ميرود. اين ريسک ميتواند بر روي سلامتي بيمار تاثير بگذراد. ريسک ناشي از افزايش مدت زمان جراحي ميتواند مربوط به بيهوشي فرد بيمار باشد. همچنين يک تيم جراحي وقتي به طور مداوم بر روي يک بيمار بدون زمان استراحت مشغول به جراحي باشند، سبب خستگي اين تيم و به طبع آن افزايش خطاي تيم و در نتيجه به افزايش ريسک جراحي منجر خواهد شد. وقتي از ابزار و تجهيزات نيز به به طور مداوم در يک مدت طولاني مورد استفاده قرار گيرند، دچار خطا خواهند شد.
با توجه به مطالب گفته شده معيار ديگري که براي قابليت اطمينان در مورد مورد بحث(زمانبدي اتاق عمل) ميتوان مطرح کرد مجموع مدت زمان در جريان عملها بر روي بيمارها ميباشد که لين معيار را ميتوان به صورت زير بيان کرد:
(3-31)
معيار سوم: ميزان مشغول بودن يک تيم بخصوص
در گام عملياتي، همانطور که در قسمتهاي قبل بيان شد، ممکن است يک عمل پيشبيني نشده يا اورژانسي وارد سيستم شود. ميزان ريسک براي بيمار ميتواند با توجه به ميزان اورژانسي بودن جراحي مربوط به آن باشد. در بعضي مواقع ميزان اورژانسي بودن به حدي است که ميتواند منجرد به مرگ بيمار شود. به همين منظور وجود يک تيم کاري بيکار براي جراحي و بيهوشي لازم به نظر ميرسد. اما ممکن است هميشه بيماران اورژانسي وجود نداشته باشد. پس وجود يک تيم بيکار ميتواند باعث افزايش هزينه براي بيمارستان شود و همچنين ريسک را براي بيماراني که در صورت وجود يک تيم ميتوانستند جراحي شوند، افزايش ميدهد. پس ايجاد يک تعادل بين اين دو سناريو الزامي به نظر ميرسد.
در اين قسمت براي بالا بردن قابليت اطمينان ميتوان مسأله را بدين صورت تعريف کرد که براي مراحل بيهوشي و جراحي تيمهاي اول را به عنوان تيمهاي در دسترس5 در نظر گرفت. به طوري که تا جايي که امکان دارد و سيستم به آنها در مواقع غير اورژانسي احتياج ندارد، اين تيمها بيکار باشند.
براي نشان دادن قابليت اطمينان مربوط به اين قسمت ميتوان ميزان مشغول بودن تيمهاي اول در هر مرحله را کمينه کرد.اين معيار به صورت زير تعريف ميشود:
(3-32)
در واقع اين معيار بيان گر اين موضوع است که تاجايي امکان دارد تيمهاي اول در مراحل بيهوشي و جراحي مورد استفاده قرار نگيرند تا در صورت لزوم بتوان از آنها استفاده لازم به عمل آيد. در واقع هدف کمينه کردن بکارگيري تيمهاي اول هر مرحله است.
تابع هدف مسأله
تابع هدف مسأله مورد نظر در فاز عملياتي از مجموع سه معيار معرفي شده در بالا به دست ميآيد. اين معيارها در يک مقياس نميباشند و براي بي بعد سازي تابع هدف به روش زير عمل ميشود.
(3-33)
که در عبارت فوق اوزان معيارهاي به ترتيب ميباشد. اين اوزان را ميتوان از کارشناسان و تصميمگيرندگان در حوزه مورد مطالعه بهدست آورد.
در عبارت (3-38) يک حد بالا يک حد پايين براي معيار مورد نظر ميباشد. براي بهدست آوردن و ها به اين صورت عمل ميشود که ابتدا با در نظر گرفتن هر معيار به تنهايي مسأله حل شود که در اين صورت با توجه به سه معيار موجود سه با ر بايد هر مسأله حل شود که براي هر حل سه معيار محاسبه ميشود که نتايج مربوطه به صورت يک ماتريس 3*3 در رابطه (3-39) نشان داده شده است.
(3-34)
در ماتريس(3-39) سطر اول مربوط به حالتي است که فقط با در نظر گرفتن معيار مدل مسأله مورد نظر حل ميشود و سطر دو و سوم به ترتيب مربوط به حالتهاي در نظر گرفتن فقط معيارهاي حل ميشوند. مقادير و ها نيز بهصورت زير محاسبه ميشوند.
(3-35)
(3-36)
(3-37)
(3-38)
(3-39)
(3-40)
3-5-2 مدلسازي رياضي براي فاز عملياتي
با توجه به مطالب بيان شده در اين قسمت که مربوط به تصميم گيري عملياتي است فرض بر اين است که يک تصميم استراتژيک براي ايجاد واحد جراحي با چند تيم بيهوشي در مرحله اول و چند تيم جراحي در مرحله دوم گرفته شده است. در فاز طراحي با توجه به بيشترين تعداد عملهايي که در يک روز ممکن است اتفاق بيافتد طراحي واحد جراحي انجتام گرفته است. بعد از به کار گيري سيستم طراحي شده تعداد عملهايي که در يک روز بايد انجام شوند متفاوت هستند که بايد براي آنها برنامه ريزي انجام شود. در اين قسمت معيارهاي قابليت اطمينان معرفي شده براي زمانبندي عملهاي جراحي بکار گرفته شده اند.
حال بعد از شروع به کار کردن سيستم ممکن است يک بيمار اورژانسي وارد سيستم جراحي شود. در اين قسمت سيستم بايد قادر به پاسخگويي به اين بيمار باشد. براي اين منظور در قسمت برنامه ريزي عملياتي از قابليت اطمينان استفاده ميشود که با توجه به مطالعه موردي اين تحقيق در قسمت هاي قبل اين معيارها به طور کامل معرفي گرديده است.
با توجه به تعاريف و مطالب بيان شده مدل مسأله در مرحله عملياتي عبارت است از:
(3-41)
Subject To:
(3-42)
(3-43)
(3-44)
(3-45)
(3-46)
(3-47)
(3-48)
(3-49)
(3-50)
(3-51)
(3-52)
(3-53)
(3-54)
محدوديت هاي (3-48) تا (3-54) همانند محدوديتهاي (3-22) تا (3-28) مدل فاز استراتژيک]]>

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.